Дилро асири зулфи гуруҳ гир ме кунад

دل را اسیر زلف گروه گیر می کند

Девонаро алоҷ ба занҷир ме кунад

دیوانه را علاج به زنجیر می کند

Бояд зи чашму абрӯии дилбар ҳазар намӯд

باید ز چشم و ابروی دلبر حذر نمود

Таркаст вмсти даст ба шамшер ме кунад

ترک است ومست دست به شمشیر می کند

Чашмаш чаҳ чангҳо ки здози мижа бар дилам

چشمش چه چنگ ها که زداز مژه بر دلم

Оҳӯии дӯсти арбада бо шер ме кунад

آهوی دوست عربده با شیر می کند

Аз хат шуд ина рухи аўтираҳ гаван бибин

از خط شد اینه رخ اوتیره گون ببین

Коаҳи дили шикаста чаҳ таъсир ме кунад

کآه دل شکسته چه تأثیر می کند

эй дили хароб шока шунидамнигор ман

ای دل خراب شوکه شنیدم نگار من

Ҳар ҷои хароби омада таъмир ме кунад

هر جا خراب آمده تعمیر می کند

Ин дардҳо ки дар дил мо бошад он табиб

این دردها که در دل ما باشد آن طبیب

Донам кунад алоҷ вале дайр ме кунад

دانم کند علاج ولی دیر می کند

Чандон зи умр ман нагузаштааст дар шабоб

چندان ز عمر من نگذشته است در شباب

Дарди фироқи ёри маро пер ме кунад

درد فراق یار مرا پیر می کند

Ангушти ман шикастатар аз он қалам шавад

انگشت من شکسته تر از آن قلم شود

Каз шарҳи ҳиҷр рӯй ту таҳрир ме кунад

کز شرح هجر روی تو تحریر می کند

Кофар буд ба кеши ман онро ки ишқ нест

کافر بود به کیش من آن را که عشق نیست

Зоҳдмрои зи ишқи ту такфир ме кунад

زاهدمرا ز عشق تو تکفیر می کند

Иқбол ҳар киро ки баландост ҳамчун ман

اقبال هر که را که بلنداست همچون من

Ёраш ба тири мижгон нахҷӣр ме кунад

یارش به تیر مژگان نخجیر می کند