Ҷилва ба пеши қоматати сарв чаман наме кунад

جلوه به پیش قامتت سرو چمن نمی کند

Вазағами срўФохтаҳи нола чўмн наме кунад

وزغم سروفاخته ناله چومن نمی کند

Биндогри рухи тўрои булбули бенаво агар

بینداگر رخ تورا بلبل بینوا اگر

Ёди з гул наёвард ҷоба чаман наме кунад

یاد ز گل نیاورد جابه چمن نمی کند

Тифли се рӯзагар чшд аз ду лаби тўшрбтӣ

طفل سه روزه گر چشد از دو لب توشربتی

Нола дигар намекашад майл лбн наме кунад

ناله دگر نمی کشد میل لبن نمی کند

Гар ба ятеми бенгарӣ ёд наёрад аз падар

گر به یتیم بنگری یاد نیارد از پدر

Вар ба ғариб бигузарӣ азм ватан наме кунад

ور به غریب بگذری عزم وطن نمی کند

Зулф тўрҳзнӣ кунад оқибаташ баранд сар

زلف تورهزنی کند عاقبتش برند سر

Анчаҳ насиҳаташ кунам гӯш ба ман наме кунад

انچه نصیحتش کنم گوش به من نمی کند

Бо сабоаст мшкбў шона задӣ магар ба мӯ

با صبا است مشکبو شانه زدی مگر به مو

Зулф тўончаҳ мекунад машк хутан наме кунад

زلف توآنچه می کند مشک ختن نمی کند

Шдзи ақиқи лаъли ту домани ман пар аз гуҳар

شدز عقیق لعل تو دامن من پر از گهر

Ончии лаб ту мекунад кон Яман наме кунад

آنچه لب تو میکند کان یمن نمی کند