Кас нахобад то ба субҳ аз нолаи ман ҳар шбо

کس نخوابد تا به صبح از ناله من هر شبا

Ҳар шаб аз бас то ба субҳ аз дард гӯям ё рибо

هر شب از بس تا به صبح از درد گویم یا ربا

Зулф бар рӯй ту байнам ақрабаст андари қамар

زلف بر روی تو بینم عقرب است اندر قمر

Пас мунаҷҷим аз чаҳ гуяд шуд қамар дар ъқрбо

پس منجم از چه گوید شد قمر در عقربا

Ҳамчуи ман кавкаби шиноси имрӯз дар олами мҷу

همچو من کوکب شناس امروز در عالم مجو

Бскаҳ ҳар шаб то саҳаргаҳ май шуморами кўкбо

بسکه هر شب تا سحرگه می شمارم کوکبا

Носеҳ аз ишқи ту манъи мо кндогоаҳ нест

ناصح از عشق تو منع ما کندآگاه نیست

зи инки ғайр аз ишқ рӯят нест моро мзҳбо

ز اینکه غیر از عشق رویت نیست ما را مذهبا

Подшоҳи ҳафт иқлӣм ар шавад набӯд чунонк

پادشاه هفت اقلیم ار شود نبود چنانک

Посбонӣ бар сари кӯии ту гирами мнсбо

پاسبانی بر سر کوی تو گیرم منصبا

Ғайри ҳарфи ишқ дилбар нест бар лавҳи дилам

غیر حرف عشق دلبر نیست بر لوح دلم

Аз муаллим ёд нагирифтам ҷузи ин дрмктбо

از معلم یاد نگرفتم جز این درمکتبا

Бо вуҷӯди инки сайл ашк бигузашт аз серум

با وجود اینکه سیل اشک بگذشت از سرم

Гўӣии андари оташам аз ишқи он бут аз тбо

گوئی اندر آتشم از عشق آن بت از تبا

зи он баланди иқбол дар ширини каломӣ шуҳра шуд

ز آن بلند اقبال در شیرین کلامی شهره شد

Бскаҳ мегуяд ҳикояти зони бути шкрлбо

بسکه می گوید حکایت زآن بت شکرلبا