Бесабаб набӯд ки ёри азчшми худ даврам намӯд

بی سبب نبود که یار ازچشم خود دورم نمود

Дидчўни мстости вхнҷри дор манзурам намӯд

دیدچون مستاست وخنجر دار منظورم نمود

Хостам каз шаҳди лабҳояши даҳон ширин кунам

خواستم کز شهد لبهایش دهان شیرین کنم

Талхком аз мижа чун неш занбӯрам намӯд

تلخکام از مژه چون نیش زنبورم نمود

Ман набавӣами машк ва на кофур ҷӯям зи онкии ёр

من نبویم مشک و نه کافور جویم ز آنکه یار

Бениёз аз рӯйу мўози машк вкоФўрм намӯд

بی نیاز از روی و مواز مشک وکافورم نمود

Чун лабаши омдъқиқи осои хаташи фирӯзаи фом

چون لبش آمدعقیق آسا خطش فیروزه فام

Гуҳи муқӣми андари Ямангоҳ дрншобўрм намӯд

گه مقیم اندر یمنگاه درنشابورم نمود

Ошиқиро баъди мурдан зинда дидам гуфтамаш

عاشقی را بعد مردن زنده دیدم گفتمش

Чун шудӣ гуфтои гузари ёр аз сар гӯрам намӯд

چون شدی گفتا گذر یار از سر گورم نمود

Зоҳдо ман менахурдам чанд такфирам кунӣ

زاهدا من می نخوردم چند تکفیرم کنی

Аз нигоҳии чашми дилбари маст вмхмўрм намӯд

از نگاهی چشم دلبر مست ومخمورم نمود

Будам андари пастии взлмти басӣ аз ҳиҷри дӯст

بودم اندر پستی وظلمت بسی از هجر دوست

Васли рухсораши баланди иқбол впр наварам намӯд

وصل رخسارش بلند اقبال وپر نورم نمود