Нахоҳад омад он дилбар дигар дар бар агар ояд

نخواهد آمد آن دلبر دگر در بر اگر آید

Марои рӯҳӣ ба рӯҳи вқўтии андар ҷигар ояд

مرا روحی به روح وقوتی اندر جگر آید

На умри рафта боз ояд на тир аз камони ҷуста

نه عمر رفته باز آید نه تیر از کمان جسته

Бўдшқи алқмр ё рдшмси он моҳ агар ояд

بودشق القمر یا ردشمس آن ماه اگر آید

зи оби чашмаи ҳайвон чаҳ ҳосил бе лаби ҷонон

ز آب چشمه حیوان چه حاصل بی لب جانان

Чўширин нест хсрўо чаҳ лиззат аз шукр ояд

چوشیرین نیست خسروا چه لذت از شکر آید

Агар монндрўӣин тан шавам дар оҳанӣни ҷавшан

اگر مانندروئین تن شوم در آهنین جوشن

Ки нӯки тези мижгонат ба ҷонам коргар ояд

که نوک تیز مژگانت به جانم کارگر آید

Ҳар он дардӣ ки азъшқ тӯдорам ҳаст дармонӣ

هر آن دردی که ازعشق تودارم هست درمانی

Ҳар он заҳрӣ ки аздсти тўнўшм чун шукр ояд

هر آن زهری که ازدست تونوشم چون شکر آید

Гумони ноРоми зи нӯки тир мижгонат шавам солим

گمان نارم ز نوک تیر مژگانت شوم سالم

Марои ҷавшан ба тани зулфи зираи сонат магар ояд

مرا جوشن به تن زلف زره سانت مگر آید

Баланди иқболи шӯри ангезӣ аз ширини сухан то кӣ

بلند اقبال شور انگیزی از شیرین سخن تا کی

Ҳазорат офарини бурҷон аз ин табъ вФкр ояд

هزارت آفرین برجان از این طبع وفکر آید

Аз он тарсам ки аз бас шӯрангезӣ кунӣ охир

از آن ترسم که از بس شورانگیزی کنی آخر

Гарони рӯзӣ ба табъи подшоҳ додгар ояд

گران روزی به طبع پادشاه دادگر آید