Ҷузи қади дилбар ки дордтраҳҳои мшкбор

جز قد دلبر که داردطره های مشکبار

Каси дарахт срўншнидаҳаст корди машки бор

کس درخت سرونشنیده است کآرد مشک بار

Срўҷо гирад канори ҷўкнорми зоби чашм

سروجا گیرد کنار جوکنارم زآب چشم

Шуд чу ҷўкон сарв болоем нишнид даркинори

شد چو جوکان سرو بالایم نشنید درکنار

Хоҳиши сайри гулистонаш куҷо бошад дигар

خواهش سیر گلستانش کجا باشد دگر

Онкии андар хона дорад сарвқадии гули изор

آنکه اندر خانه دارد سروقدی گل عذار

То дамори оради бурун аз рӯзгори ошиқон

تا دمار آرد برون از روزگار عاشقان

Бар ду дӯши афканда чун заҳҳок аз гесуи дўмор

بر دو دوش افکنده چون ضحاک از گیسو دومار

Хӯрд вхўобм рогрФтаҳаст аз дўчшми нихўоб

خورد وخوابم راگرفته است از دوچشم نیخواب

Сабри втобмро рабӯдааст аз дўзлФи биқрор

صبر وتابم را ربوده است از دوزلف بیقرار

Ғам махӯр эй дил ки бошад ёри ҳамдам бо рақиб

غم مخور ای دل که باشد یار همدم با رقیب

Нӯш бо нешаст вгл бо хори всҳбо бо хумор

نوش با نیش است وگل با خار وصهبا با خمار

Гўблндоқболро бар ваъда аўдл мабанд

گوبلنداقبال را بر وعده اودل مبند

Ъҳдўпимони накӯ рӯйон надорад эътибор

عهدوپیمان نکو رویان ندارد اعتبار