эй гесуии ту воллил эй рӯяти ояи нур

ای گیسوی تو واللیل ای رویت آیه نور

Аз васф рӯйу мӯяти моро бидор маъзӯр

از وصف روی و مویت ما را بدار معذور

Моро чаҳ ҳад ки гӯйем васфии з рӯй мӯят

ما را چه حد که گوییم وصفی ز روی مویت

Кӣ аз сияҳи шиносади ранги сифедро кӯр

کی از سیه شناسد رنگ سفید را کور

Гўиндҳўру кавсари андар биҳишт бошад

گویندحور و کوثر اندر بهشت باشد

Дорам ту , надорам ҳоҷат ба кавсару ҳур

دارم تو، ندارم حاجت به کوثر و حور

Могар туро набинем нуқсони зи дида мо аст

ما گر تو را نبینیم نقصان ز دیده ما است

Моием ҳамчуи хафоаши ту офтоби пурнур

ماییم همچو خفاش تو آفتاب پرنور

Гӯйанд исми аъзам мастур бошад аз халқ

گویند اسم اعظم مستور باشد از خلق

эй исми аъзам аз мо худро мадори мастур

ای اسم اعظم از ما خود را مدار مستور

Ҳам дил бирафт ва ҳам баради чашми ту аз кафами дил

هم دل برفت و هم برد چشم تو از کفم دل

Дар ҳайратам ки дил буд мухтор ё ки маҷбур

در حیرتم که دل بود مختار یا که مجبور

Ғам нест дорад ар май ранҷи хуморӣ аз пай

غم نیست دارد ار می رنج خماری از پی

Ҳар ҷо ки бошад ангур ночор ҳаст занбӯр

هر جا که باشد انگور ناچار هست زنبور

Ман ҳам дил харобӣ дорам зи дасти ишқат

من هم دل خرابی دارم ز دست عشقت

эй онкӣ ҳар харобӣ буд аз ту гашти маъмур

ای آنکه هر خرابی بود از تو گشت معمور

Иқболам аз баландӣ гар шуд чу зулфи дилбар

اقبالم از بلندی گر شد چو زلف دلبر

Номи сиёҳро ҳам гоҳе нҳндкоФўр

نام سیاه را هم گاهی نهندکافور