Зулфи ту чу дўдомди вчҳри ту чўотш

زلف تو چو دودآمد وچهر تو چوآتش

Ва аз оташи вдўди ту дилам гашта мушавваш

و از آتش ودود تو دلم گشته مشوش

Ҷони вдлўҳўши вхрди всбри втўонм

جان ودلوهوش وخرد وصبر وتوانم

Май буд врбўд аз кафи ман холи тўҳри шаш

می بود وربود از کف من خال توهر شش

Моҳӣ ба рух аммо набӯд моҳи зираи пӯш

ماهی به رخ اما نبود ماه زره پوش

Сарвӣ ба қад аммо нашавад срўкмони каш

سروی به قد اما نشود سروکمان کش

Бинии вдўи абрӯи вдўчшми ту брддл

بینی ودو ابرو ودوچشم تو برددل

Исмӣ буд аъзами з чап варост мунаққаш

اسمی بود اعظم ز چپ وراست منقش

Зулфи тўмро чун шудаи занҷир ғамӣ нест

زلف تومرا چون شده زنجیر غمی نیست

Девонаам ар кардае аз рӯй париваш

دیوانه ام ار کرده ای از روی پریوش

Бар пилтани асби ту бубинам чу рахт ро

بر پیلتن اسب تو ببینم چو رخت را

Ҳамчун шаҳ шатранҷ шавам каш ба кашии каш

همچون شه شطرنج شوم کش به کشی کش

Монанди блндоқбол алҳақ натавон гуфт

مانند بلنداقبال الحق نتوان گفت

Дар васфи рухи дӯст касе шеъри чунин хуш

در وصف رخ دوست کسی شعر چنین خوش