Дилбари симини тани ман дили з оҳан бошадаш

دلبر سیمین تن من دل ز آهن باشدش

Бо ҳамаи меҳри ончии дордкинаҳ бо ман бошадаш

با همه مهر آنچه داردکینه با من باشدش

Бо дили ман ҷанги дордгўиии он мижгони синон

با دل من جنگ داردگویی آن مژگان سنان

Кобрўӣ чун теғу зулф ҳмчўҷўшн бошадаш

کابروی چون تیغ و زلف همچوجوشن باشدش

Дорад аз лаби ғунча аз рўгли змўснбли куҷо

دارد از لب غنچه از روگل زموسنبل کجا

з бар ӯ каси ҳавои сайр гулшан бошадаш

ز بر او کس هوای سیر گلشن باشدش

Дил ба дар барадами зи чанги зулф ӯ чмшши рабӯд

دل به در بردم ز چنگ زلف او چمشش ربود

Чун тавон ҷони бурдан аз дасташ ки сдФн бошадаш

چون توان جان بردن از دستش که صدفن باشدش

Мижааш ҳам мекунад кори сари сӯзан ба дил

مژه اش هم میکند کار سر سوزن به دل

На ҳаме танҳо даҳон чун чашм сӯзан бошадаш

نه همی تنها دهان چون چشم سوزن باشدش

Онкии собит аз даҳонаш нуқта мавҳум кард

آنکه ثابت از دهانش نقطه موهوم کرد

Худнаме донам яқин ё ҳарфӣ аз занн бошадаш

خودنمی دانم یقین یا حرفی از ظن باشدش

Зулф ӯро зон ҳаме гӯям ки хўнъошқ аст

زلف او را زآن همی گویم که خونعاشق است

Ҳам ба пеши пои резади ҳам ба гардан бошадаш

هم به پیش پای ریزد هم به گردن باشدش

Хӯшаи чини хирмани ҳасан рух ёрем мо

خوشه چین خرمن حسن رخ یاریم ما

Хӯшаи чини лобуд буд онро ки хирман бошадаш

خوشه چین لابد بود آن را که خرمن باشدش

Зоҳидами гуфто ки дилро ҳифз кун аз раҳзанон

زاهدم گفتا که دل را حفظ کن از رهزنان

эй хушо он дил ки тарки дӯст раҳзан бошадаш

ای خوشا آن دل که ترک دوست رهزن باشدش

Чашми моро ашки мо дрҳҷр равшан дошта

چشم ما را اشک ما درهجر روشن داشته

Ҳар чароғии нўрўзўءи Иваэ равған бошадаш

هر چراغی نوروضوء اوز روغن باشدش

Боғбонои гули блндоқбол аз боғат начед

باغبانا گل بلنداقبال از باغت نچید

Гул набошад пораҳои дил ба доман бошадаш

گل نباشد پاره های دل به دامن باشدش

Дидӣ эй дил шуд ба мо охири камоли мо вабол

دیدی ای دل شد به ما آخر کمال ما وبال

Ҳамчуи товусӣ ки пар бешубҳа душман бошадаш

همچو طاووسی که پر بی شبهه دشمن باشدش