Сиёвуш аст гардӣда зираи пӯш

سیاووش است گردیده زره پوش

Ваё зулфаст брдўши Сиёвуш

ویا زلف است بردوش سیاووش

Таъолии аллоҳ аз он зулфи вбногўш

تعالی الله از آن زلف وبناگوش

Ки бурданд аз дилами сабр аз серуми ҳуш

که بردند از دلم صبر از سرم هوش

намебошад агар заҳҳок аз чист

نمی باشد اگر ضحاک از چیست

Ду мор аз зулф дорад бар сари дӯш

دو مار از زلف دارد بر سر دوش

Шуд аз Андам ки дидам рӯй ӯ ро

شد از آندم که دیدم روی او را

Ғами гетии маро аз дили фаромӯш

غم گیتی مرا از دل فراموش

зи дидораши зи сар то по шудам чашм

ز دیدارش ز سر تا پا شدم چشم

ЗгФторши зи по то сршдми гӯш

زگفتارش ز پا تا سرشدم گوش

Агар он хубрӯ бдхўаст ғам нест

اگر آن خوبرو بدخو است غم نیست

Ки бошад хор бо гули неш бо нӯш

که باشد خار با گل نیش با نوش

Блндоқболи иқболат баланд аст

بلنداقبال اقبالت بلند است

Ки бо он моҳрӯи гаштии ҳам оғӯш

که با آن ماهرو گشتی هم آغوش