Домани он моҳам ар уфтад ба каф

دامن آن ماهم ار افتد به کف

Офтоб бахтам ояд дар шараф

آفتاب بختم آید در شرف

Гар худои зулфи туро събон намӯд

گر خدا زلف تو را ثعبان نمود

Шуд ба ман ҳам амр аз ӯ хдлотхФ

شد به من هم امر از او خدلاتخف

Сарвӣ аз қад лек сарви сими соқ

سروی از قد لیک سرو سیم ساق

Моҳӣ аз рух лек моҳ бе клФ

ماهی از رخ لیک ماه بی کلف

Зери теғати афканам аз сари сипар

زیر تیغت افکنم از سر سپر

Пеш тират оварам азҷони ҳадаф

پیش تیرت آورم ازجان هدف

зи ашки чашмамгар ҷаҳон дарё нашуд

ز اشک چشمم گر جهان دریا نشد

Доманам гардӣда пар дар чун садаф

دامنم گردیده پر در چون صدف

То дили шаби дӯш ҳамчун зулфи ёр

تا دل شب دوش همچون زلف یار

Доштами ошуфтаи ҳолеи вои асФ

داشتم آشفته حالی وا اسف

Гуфтам эй соқии мхсб аз ҷои хез

گفتم ای ساقی مخسب از جای خیز

Каз ғами дил рӯзгорам шуд талаф

کز غم دل روزگارم شد تلف

Ҳар чаҳ дорӣ дар миёни ҷоми рез

هر چه داری در میان جام ریز

эй ҷам то дилами оради шааф

ای جم تا دلم آرد شعف

Май ба ман ман ман даҳ вбнгр ба ман

می به من من من ده وبنگر به من

То шӯии огаҳи зи сари ман урф

تا شوی آگه ز سر من عرف

Гуфт соқии ъушрати дунёу дайн

گفت ساقی عشرت دنیا و دین

Ҷӯй аз ӯ дар миёни ҷоми вдФ

جوی از او در میان جام ودف

То блндоқболи гардии дараҷаон

تا بلنداقبال گردی درجهان

Ҳам мадади хоҳ аз шаҳаншоҳи Наҷаф

هم مدد خواه از شهنشاه نجف