Моҳи манро ҳар ки бинад гуяд инаст офтоб

ماه من را هر که بیند گوید این است آفتاب

Дар фалаки ҳам худ ҳаме гўидчнинаст офтоб

در فلک هم خود همی گویدچنین است آفتاب

Грмнҷм гуфт бар чарх баринаст офтоб

گرمنجم گفت بر چرخ برین است آفتاب

Ман бар ин ҳастам ки толеъ бар заминаст офтоб

من بر این هستم که طالع بر زمین است آفتاب

Худ гирифтам офтоб аз равшанӣ чун рӯй туаст

خود گرفتم آفتاب از روشنی چون روی توست

Кӣ ба чеҳраши турраи пурпеч вчинаст офтоб

کی به چهرش طره پرپیچ وچین است آفتاب

Ҳош ллаҳ нест ӯро нисбатӣ бо рӯй дӯст

حاش لله نیست او را نسبتی با روی دوست

Аксӣ аз рухсори ёр нозанинаст офтоб

عکسی از رخسار یار نازنین است آفتاب

Офтоби ашёъи оламро мураббӣ шуд вале

آفتاب اشیاء عالم را مربی شد ولی

Пеши тўпиўстаҳи зикраш нстъинаст офтоб

پیش توپیوسته ذکرش نستعین است آفتاب

Срўноз аз рашки қадати по ба гули андари чаман

سروناز از رشک قدت پا به گل اندر چمن

Дар ғамати осемаи сари субҳ ва пасинаст офтоб

در غمت آسیمه سر صبح و پسین است آفتاب

Оташи осои зи оташи дил бар тели хокистарӣ

آتش آسا ز آتش دل بر تل خاکستری

зи оташини чеҳр тўхокстр нишинаст офтоб

ز آتشین چهر توخاکستر نشین است آفتاب

Тири мижгони вкмони абрӯи зираи мӯи ҳмчўтў

تیر مژگان وکمان ابرو زره مو همچوتو

ё паии тороҷи дил кӣ дар камӣнаст офтоб

یا پی تاراج دل کی در کمین است آفتاب

То хабар шуд зи инки дар дил ҷой додам меҳри ту

تا خبر شد ز اینکه در دل جای دادم مهر تو

Ҳамчуи миррӣху Зуҳали боман ба кинаст офтоб

همچو مریخ و زحل بامن به کین است آفتاب

Гоҳ-гоҳе бо баланди иқболи ҳам шўҳмншин

گاهگاهی با بلند اقبال هم شوهمنشین

Зонкаҳ гоҳе бо Уториди ҳам қаринаст офтоб

زآنکه گاهی با عطارد هم قرین است آفتاب