Қисм ба мӯии ту яъне ба сӯраи воллил

قسم به موی تو یعنی به سوره واللیل

Ки ҷузи ту бо каси дигар дилам надорад майл

که جز تو با کس دیگر دلم ندارد میل

Ҳикоятӣаст з рӯй тўсўраҳи волшмс

حکایتی است ز روی توسوره والشمس

Кноитӣаст змўии ту ояи воллил

کنایتی است زموی تو آیه واللیل

На огаҳаст ки ман мубтало ба ҳиҷри туам

نه آگه است که من مبتلا به هجر توام

Ки гуяд ӣнҳамаи зоҳиди ҳадиси дӯзахи вўил

که گوید اینهمه زاهد حدیث دوزخ وویل

Гуҳӣ ки чашми ман андари фироқ бо ради ашк

گهی که چشم من اندر فراق با رد اشک

Аҷаб мадор кунад шаҳрро агар аз ҷои сайл

عجب مدار کند شهر را اگر از جا سیل

Биёи вчҳраҳи намо то шабам шавад чун рӯз

بیا وچهره نما تا شبم شود چون روز

Гиреҳи зи зулфи гшо то шавад нҳорми лайл

گره ز زلف گشا تا شود نهارم لیل

Ту робўди маи вхўршид агар ҷамол аз нур

تو رابود مه وخورشید اگر جمال از نور

Марои ҳам ашки чўпрўин шудааст чашми Суҳайл

مرا هم اشک چوپروین شده است چشم سهیل

Вафои ман зи ҷафоӣ ту бошад афзӯн тар

وفای من ز جفای تو باشد افزون تر

Буна ба каффаи мизони зулф ва бинмо кил

بنه به کفه میزان زلف و بنما کیل

Манам миёни ҳамаи ошиқони баланди иқбол

منم میان همه عاشقان بلند اقبال

Чунонкии дарҳамаи дилбарони тўӣии срхил

چنانکه درهمه دلبران توئی سرخیل