Лаби лаъли ту ёқӯтаст марҷони рости ёқӯтам

لب لعل تو یاقوت است مرجان راست یاقوتم

Ки азоўчҳрмн шуд каҳрабои гавани ашки ёқӯтам

که ازاوچهرمن شد کهربا گون اشک یاقوتم

Ту аз гесу агар Монӣ ба бурҷи ақраби вмизон

تو از گیسو اگر مانی به برج عقرب ومیزان

Мроҳм манзиласт аз ашки чашмони далви вхўди ҳутам

مراهم منزل است از اشک چشمان دلو وخود حوتم

Шавам зиндаи кафани дирами зи ҷои хезами пас аз мурдан

شوم زنده کفن درم ز جا خیزم پس از مردن

Касе зикр ар кунад номи тўро дар пеши тобутам

کسی ذکر ار کند نام تورا در پیش تابوتم

зи ғами сӯзами чунон каз ман нмондҳичи хокистар

ز غم سوزم چنان کز من نماندهیچ خاکستر

Ки пеши оташи рӯят ба ҳроқӣ чу борӯтам

که پیش آتش رویت به حراقی چو باروتم

Накардам дрҷўонии чордаҳи дрддли худ ро

نکردم درجوانی چارده درددل خود را

Чаҳ бар меояд аз дастам ки акнӯн пери фартутам

چه بر میآید از دستم که اکنون پیر فرتوتم

Ба дил гуфтам ки пайдо нестӣ ҳастӣ куҷои гуфто

به دل گفتم که پیدا نیستی هستی کجا گفتا

Ки дрчоаҳи занхдонаши муъаллақи ҳамчуи Њорутам

که درچاه زنخدانش معلق همچو هاروتم

Баланди иқболро гуфтам ки чунӣ аз ғамаши гуфто

بلند اقبال را گفتم که چونی از غمش گفتا

Ки дар дарёии ашки дида ҷо гардӣда чун ҳутам

که در دریای اشک دیده جا گردیده چون حوتم