эй дил агар ёри манӣ дар ишқи шӯи собити қадам

ای دل اگر یار منی در عشق شو ثابت قدم

Вари ту парастори манӣ ху кун ба дарди врнҷи вғм

ور تو پرستار منی خو کن به درد ورنج وغم

Аз дарди вғмгар хӯни шӯии ваз дидаам беруни шӯй

از درد وغم گر خون شوی وز دیده ام بیرون شوی

Афзӯнтар аз акнӯн шӯй дар нздҷонони муҳтарам

افزون تر از اکنون شوی در نزدجانان محترم

Рӯи дарпайии он нозанини дарҳари сабоҳи вҳри пасин

رو درپی آن نازنین درهر صباح وهر پسین

Дарҳари замони вҳри замингар дайр бошад ё ҳарам

درهر زمان وهر زمین گر دیر باشد یا حرم

Гар оннигор тундху шуд турш рӯйу талхи гӯ

گر آن نگار تندخو شد ترش روی و تلخ گو

Бояд ки андари пеш ӯ на лои бгўӣӣ на нъм

باید که اندر پیش او نه لا بگوئی نه نعم

Ҳастӣ агар побаст вай ё масти чашми масти вай

هستی اگر پابست وی یا مست چشم مست وی

Соғар бануш аз даст вай ҳаст ар ба ҷои бодаи сам

ساغر بنوش از دست وی هست ار به جای باده سم

Бояд зи тўсдқи всФои ёр ар кунад ҷаври вҷФо

باید ز توصدق وصفا یار ار کند جور وجفا

Кзтўншоиди ҷузи вафои взоўнбоиди ҷузи ситам

کزتونشاید جز وفا وزاونباید جز ستم

Аз дили зи аҳли ҳоли шӯ чун ман баланди иқболи шӯ

از دل ز اهل حال شو چون من بلند اقبال شو

Сокити зи қили вқоли шӯ ғамгин мабош аз беш вкм

ساکت ز قیل وقال شو غمگین مباش از بیش وکم