Май диҳии дарди серум чанд эй табиб

می دهی درد سرم چند ای طبیب

Дрдморо чора бояд азҳбиб

درد ما را ، چاره باید ازحبیب

Дастам аз домони васлаш кӯтаҳ аст

دستم از دامان وصلش کوته است

эй худо ё васл ё марги рақиб

ای خدا یا وصل یا مرگ رقیب

Рӯзу шаби нолами зи ишқ рӯй ӯ

روز و شب نالم ز عشق روی او

Чун ба гулшан дар баҳорони андалеб

چون به گلشن در بهاران عندلیب

Неи аҷаби чашмашгар аз ман баради дил

نی عجب چشمش گر از من برد دل

Чашми масти аўбўдъобди фиреб

چشمِ مستِ او ، بوَد عابد فریب

Ҳайфи кӯи давр аз лаби вдндони мост

حیف کو دور از لب ودندان ماست

Гӯ ки ба бошад занхдонаши зи себ

گو که به باشد زنخدانش ز سیب

Як нигаҳ кард взмни шаш чиз буд

یک نگه کرد و ز من ، شش چیز برد

Дайни вдли тоби ветоони сабри вшкиб

دین و دل ، تاب و توان ، صبر و شکیب

намесазад аз паии фироқашро висол

می سزد از پی فراقش را وصال

Чун фарозӣ дорад аз пай ҳар нишеб

چون فرازی دارد از پی هر نشیب

Ҳамчу ман набӯд блндоқболи кас

همچو من نبود بلنداقبال کس

Гар висол ӯ маро гардад насиб

گر وصال او مرا گردد نصیب