Дил гашта дар барам хӯн аз табъи зудранҷат

دل گشته در برم خون از طبع زودرنجت

Афтодаи дршкнҷм аз зулфи пари шиканҷат

افتاده درشکنجم از زلف پر شکنجت

Аз холати аўФтодм дар шшдри ғаму ранҷ

از خالت اوفتادم در ششدر غم و رنج

То бар серум чаҳ ояд аз нақши чори впнҷт

تا بر سرم چه آید از نقش چار وپنجت

Рӯй ту ганҷ ҳасанаст мӯяти сиёҳи Марӣ

روی تو گنج حسن است مویت سیاه ماری

Кони мор посбонаст доим ба рӯй ганҷат

کان مار پاسبان است دایم به روی گنجت

Бо хеш гуфта будам надаҳум дигар ба каси дил

با خویش گفته بودم ندهم دگر به کس دل

Чун забти дил тавон кард бо ишваҳоу ғанҷат

چون ضبط دل توان کرد با عشوه ها و غنجت

Мӯии баланди иқбол аз ғам сифед гардид

موی بلند اقبال از غم سفید گردید

Давр аз хат чу зангори вази нуқтаи срнҷт

دور از خط چو زنگار وز نقطه سرنجت