Як оҳ агар аз дили сад чок барорам

یک آه اگر از دل صد چاک برآرم

Дӯди азшрри дили з на афлок барорам

دود ازشرر دل ز نه افلاک برآرم

Чун домани гулчин шудаи домони ман аз бас

چون دامن گلچین شده دامان من از بس

Хуноби дили аздидаҳ намнок барорам

خوناب دل ازدیده نمناک برآرم

Рӯзӣ ба сари турбатам аз пои гузорам

روزی به سر تربتم از پای گذارم

Дирами кафани хеши вср аз хок барорам

درم کفن خویش وسر از خاک برآرم

Сад сӯзи маро бар ҷигар аз ғусса фазояд

صد سوز مرا بر جگر از غصه فزاید

Гар тири туро аз дили сад чок барорам

گر تیر تو را از دل صد چاک برآرم

Тарсам фитад оташ ба ман вҳр чаҳ ба олам

ترسم فتد آتش به من وهر چه به عالم

Ҳргаҳи нафасӣ аз дил ғамнок барорам

هرگه نفسی از دل غمناک برآرم

Гуфтам ки чаҳ хоҳӣ кунӣ аз зулф бигуфто

گفتم که چه خواهی کنی از زلف بگفتا

Марӣ ба сари дӯш чу заҳҳок барорам

ماری به سر دوش چو ضحاک برآرم

Гардад чу баланди иқбол ар бахти марои ёр

گردد چو بلند اقبال ار بخت مرا یار

Коми дил аз он дилбар бебок барорам

کام دل از آن دلبر بی باک برآرم