На майли сайри гулшан на тақозоӣ чаман дорам

نه میل سیر گلشن نه تقاضای چمن دارم

Ки дар бар сарви қадии лолаи рухи насрин бадан дорам

که در بر سرو قدی لاله رخ نسرین بدن دارم

Қамар дорад ба сари сарви ману сарви чамани қамарӣ

قمر دارد به سر سرو من و سرو چمن قمری

Чаман дорад куҷо кӣ ин чунин сарвӣ ки ман дорам

چمن دارد کجا کی این چنین سروی که من دارم

Машомамро муаттар кардааст аз турраи мишкӣн

مشامم را معطر کرده است از طره مشکین

Дигар ҳоҷат на бар анбар на бар машк хутан дорам

دگر حاجت نه بر عنبر نه بر مشک ختن دارم

Дили ин ошуфтаи ҳолеро аз он ошуфта мӯ дорад

دل این آشفته حالی را از آن آشفته مو دارد

Ман ин ширини каломиро аз он ширин даҳан дорам

من این شیرین کلامی را از آن شیرین دهن دارم

зи ҳндстон дигар дар Форси норади корвони шукр

ز هندستان دگر در فارس نارد کاروان شکر

зи бас аз он лаби шкрФшон бар лаб сухан дорам

ز بس از آن لب شکرفشان بر لب سخن دارم

Бадв гуфтам ки ҳамчун Юсуфӣ аз ҳасан рух гуфт ӯ

بدو گفتم که همچون یوسفی از حسن رخ گفت او

Ба чоҳ афтод ва ман он чоҳро андар зқн дорам

به چاه افتاد و من آن چاه را اندر ذقن دارم

Бигуфтам турраро дар печу тоби афкандае гуфто

بگفتم طره را در پیچ و تاب افکنده ای گفتا

Ба тадбири дили девонаи ?ути мишкӣн расан дорам

به تدبیر دل دیوانه ات مشکین رسن دارم

Вуҷӯдами он чунон пар гашта аз меҳрат ки пиндорӣ

وجودم آن چنان پر گشته از مهرت که پنداری

На ман ҳастам биҷои худ туро дар перҳан дорам

نه من هستم بجای خود تو را در پیرهن دارم

Шунидам қимати як бӯса аз лаби ҷон ва дил кардӣ

شنیدم قیمت یک بوسه از لب جان و دل کردی

Бидиҳ бустони зи ман кин ҳар дуро бар каф саман дорам

بده بستان ز من کاین هر دو را بر کف ثمن دارم

Биё соқӣ биовар май ба бонг раваду чангу не

بیا ساقی بیاور می به بانگ رود و چنگ و نی

Чаҳ бим аз орифу омӣ чаҳ бок аз мард ва зан дорам

چه بیم از عارف و عامی چه باک از مرد و زن دارم

Баланди иқбол агар гуяд ки аввали бода бар ман даҳ

بلند اقبال اگر گوید که اول باده بر من ده

Бидиҳ каз шавқ шеър ӯстгар ҷонӣ ба тан дорам

بده کز شوق شعر اوست گر جانی به تن دارم