зи оби чашм аз бскаҳи рӯзу шаби заминро тар кунам

ز آب چشم از بسکه روز و شب زمین را تر کنم

Мушти хокии дасти надиҳад каз ғамат бар сар кунам

مشت خاکی دست ندهد کز غمت بر سر کنم

Коса чашмаст воФғони дили вхўни ҷигар

کاسه چشم است وافغان دل وخون جگر

Бе тугар мутриби талаб ё бода дар соғар кунам

بی تو گر مطرب طلب یا باده در ساغر کنم

Гаштаам дронтзор аз баси зи васлати ноумед

گشته ام درانتظار از بس ز وصلت ناامید

Кофарамгар чун дили оӣӣ дар барам бовар кунам

کافرم گر چون دل آئی در برم باور کنم

Хӯни шўдбии шак чу аввали рӯз кандар нофа буд

خون شودبی شک چو اول روز کاندر نافه بود

Васфи зулфатро агар дар пеши машк тар кунам

وصف زلفت را اگر در پیش مشک تر کنم

Аз сиёҳӣ чун маҳаки зулфат чу ояд дар назар

از سیاهی چون محک زلفت چو آید در نظر

То бдўсоими рухии рухро ба зардии зркнм

تا بدوسایم رخی رخ را به زردی زرکنم

Шеъри ман ошуфтаи девонам парешон шуд збс

شعر من آشفته دیوانم پریشان شد زبس

Шарҳи мишкӣни турраи ?утро сабт дрдФтр кунам

شرح مشکین طره ات را ثبت دردفتر کنم

Пеши сарви қоматат на номӣ аз тӯбо барам

پیش سرو قامتت نه نامی از طوبی برم

Бо май лаъли лабат на ёдӣ аз кавсар кунам

با می لعل لبت نه یادی از کوثر کنم

Осмонро рашкҳо аз доманам бошад ба дил

آسمان را رشکها از دامنم باشد به دل

Доманамро шаби зи ашк аз бскаҳ пурахтар кунам

دامنم را شب ز اشک از بسکه پراختر کنم

Зуҳраи андари чарх бо ёрон худ мегуфт дӯш

زهره اندر چرخ با یاران خود می گفت دوش

Аз блндоқболи кўшърӣ ки то аз бркнм

از بلنداقبال کوشعری که تا از برکنم