То ки худро з бар дӯсти ҷудо май байнам
تا که خود را ز بر دوست جدا میبینم
Мубталои ғам ва дар банди бало май байнам
مبتلای غم و در بند بلا میبینم
Дилу ҷонам агар аз ишқ фано шуд , ғам нест
دل و جانم اگر از عشق فنا شد، غم نیست
Ки бақои ҳамаро ман ба фано май байнам
که بقای همه را من به فنا میبینم
наменадонам ба ҳақиқат ки чаҳ бошад дар ишқ
میندانم به حقیقت که چه باشد در عشق
Ки аз ӯ робитаи шоҳу гадо май байнам
که از او رابطهٔ شاه و گدا میبینم
Сари мӯеи зи табибони нкшми миннат аз онк
سر مویی ز طبیبان نکشم منت از آنک
Дарди худро ба лаби ёри даво май байнам
درد خود را به لب یار دوا میبینم
Подшоҳӣ кунам ар соя ба сари афкандам
پادشاهی کنم ار سایه به سر افکندم
Зулф ӯро ба сифати пари ҳумо май байнам
زلف او را به صفت پرّ هما میبینم
Ба худои заррае аз партав рӯй маи мост
به خدا ذرهای از پرتو روی مه ماست
Ин ҳамаи нур ки бо меҳри само май байнам
این همه نور که با مهر سما میبینم
Ҳар куҷо менагарм партави нур рух ӯст
هر کجا مینگرم پرتو نور رخ اوست
Аз чароғи дилу дида чаҳ зё май байнам
از چراغ دل و دیده چه ضیا میبینم
Кӣ куҷои каси зи дами исои рӯҳ аллоҳ дид
کی کجا کس ز دم عیسی روح الله دید
Файзҳоӣ ки ман аз боди сабо май байнам
فیضهایی که من از باد صبا میبینم
Дӯши вақт саҳар оварад марои мужда ва гуфт
دوش وقت سحر آورد مرا مژده و گفت
Дилбаратро ба сари сулҳу сафо май байнам
دلبرت را به سر صلح و صفا میبینم
Гуфтамаш ёри куҷо буд ва чаҳ фармуд магар
گفتمش یار کجا بود و چه فرمود مگر
Ки туро ин ҳама бо фару баҳо май байнам
که تو را این همه با فرّ و بها میبینم
Гуфт мегуфт маро ҳаст блндоқболӣ
گفت میگفت مرا هست بلنداقبالی
Ки навозамгараш аз васли раво май байнам
که نوازم گرش از وصل روا میبینم