Дар тасаввури мо ки мо биноӣ рӯй дӯстем

در تصور ما که ما بینای روی دوستیم

Дӯсти пеши мо вмо дрҷстҷўӣ дӯстем

دوست پیش ما وما درجستجوی دوستیم

Аз парешон ҳолеаст ин ҳолати внбўди шигифт

از پریشان حالی است این حالت ونبود شگفت

Ва ин чунин ошуфтаи дили вошФтаҳ мӯӣ дӯстем

و این چنین آشفته دل وآشفته موی دوستیم

Брмшом мо нагардад буии гулҳо коргар

برمشام ما نگردد بوی گلها کارگر

Зонкаҳи доим дар зуком аз атр буи дӯстем

زآنکه دایم در زکام از عطر بوی دوستیم

Дӯст чун хуршед рахшонаст вмои ҳрбои сифат

دوست چون خورشید رخشان است وما حربا صفت

Рӯ ба ҳар сӯи кўнмоиди рӯбаҳ сӯй дӯстем

رو به هر سو کونماید روبه سوی دوستیم

Тарк дил кардем втрки ҷони втрки орзӯ

ترک دل کردیم وترک جان وترک آرزو

Зонкаҳ ҳар гоми вҳрраҳ комҷўӣ дӯстем

زآنکه هر گام وهرره کامجوی دوستیم

Гар чамани зангорӣ аз борон шавад чун хати ёр

گر چمن زنگاری از باران شود چون خط یار

Мо чунин сарсабзи вхрми зоб ҷӯй дӯстем

ما چنین سرسبز وخرم زآب جوی دوستیم

Субҳи взҳри вмғрбӣ зоҳид кунад зикрии вмо

صبح وظهر ومغربی زاهد کند ذکری وما

Соли вмоаҳи врўзу шаб дргФтгўӣ дӯстем

سال وماه وروز و شب درگفتگوی دوستیم

Зотши дӯзахи ҳикоят кам кун эй воъиз ки мо

زآتش دوزخ حکایت کم کن ای واعظ که ما

Умрро парварда сўзндхўӣ дӯстем

عمر را پرورده سوزندخوی دوستیم

Чун гадои брмоли вҳмчўни ташна бар оби зулол

چون گدا برمال وهمچون تشنه بر آب زلال

Дар хаёли ёри вондр орзӯӣ дӯстем

در خیال یار واندر آرزوی دوستیم

Бодае соқӣ макун дарҷоами баҳри мо ки мо

باده ای ساقی مکن درجام بهر ما که ما

Масти вбихўдоз май хам всбўӣ дӯстем

مست وبیخوداز می خم وسبوی دوستیم

Чун блндоқболи броФлокшди ҳайҳои мо

چون بلنداقبال برافلاکشد هیهای ما

Бскаҳи рӯзи вшби ҳамеи дарҳои вҳўӣ дӯстем

بسکه روز وشب همی درهای وهوی دوستیم