Мо зи гесуии парешонеи ту ошуфта тарем

ما ز گیسوی پریشانی تو آشفته تریم

Зхёли лаб чун лаъли ту хунин ҷигарем

زخیال لب چون لعل تو خونین جگریم

На з хокем вена аз оби вена аз оташи вабоад

نه ز خاکیم ونه از آب ونه از آتش وباد

Одамии шакли валикин на з ҷинс башарем

آدمی شکل ولیکن نه ز جنس بشریم

Огаҳ аз олами асрори вхбри азҳмаҳи кор

آگه از عالم اسرار وخبر ازهمه کار

Лек афтодаи чўмстони ваз худбе хабарем

لیک افتاده چومستان وز خودبی خبریم

Ганҷи қорун бар мо ҳаст телии хокистар

گنج قارون بر ما هست تلی خاکستر

Ки зи ашки врхи худмаъдани зрўгҳрим

که ز اشک ورخ خودمعدن زروگهریم

Талх комем ба ком ҳама ҳастем чу заҳр

تلخ کامیم به کام همه هستیم چو زهر

Пой то сар ҳама шӯрем вале нешикарем

پای تا سر همه شوریم ولی نیشکریم

Дили мо дидаи басии дилбари вомди бртў

دل ما دیده بسی دلبر وآمد برتو

Лавҳаши аллоҳ ки чаҳ софии дил всоҳб назарем

لوحش الله که چه صافی دل وصاحب نظریم

Ҳамаи гуфтем вале зикри баланд иқбол аст

همه گفتیم ولی ذکر بلند اقبال است

Мо чаҳ некӣ талабем аз тўкаҳ аз бади бтрим

ما چه نیکی طلبیم از توکه از بد بتریم