Оташӣ ишқ зад ба хирмани ман

آتشی عشق زد به خرمن من

Ки дил вҷон бсухт дртни ман

که دل وجان بسوخت درتن من

Хӯни дили бскаҳи рехтам аз чашм

خون دل بسکه ریختم از چشم

Лолаи зорӣ шудааст домани ман

لاله زاری شده است دامن من

Ғами олами гирифтаи ҷои гўӣӣ

غم عالم گرفته جا گوئی

Дрдли ҳамчуи чашми сӯзани ман

دردل همچو چشم سوزن من

Нест андешаам зи тири қазо

نیست اندیشه ام ز تیر قضا

Шавад аз зулфи ёри ҷавшани ман

شود از زلف یار جوشن من

Бигузарам аз биҳишти вҳўри вқсўр

بگذرم از بهشت وحور وقصور

Гар ба кӯяш диҳанд маскани ман

گر به کویش دهند مسکن من

Бор ёраст вёр ағёр аст

بار یار است ویار اغیار است

Дӯст бо душманаст вдшмни ман

دوست با دشمن است ودشمن من

Хат ба гирди Рахши умеди оўх

خط به گرد رخش امید آوخ

Ки хазони баради раҳ ба гулшани ман

که خزان برد ره به گلشن من

Зулфро ҳалқаи ҳалқа чун занҷир

زلف را حلقه حلقه چون زنجیر

Карда гуё барои гардани ман

کرده گویا برای گردن من

Баради дил аз кафи баланди иқбол

برد دل از کف بلند اقبال

Он ситами пешаи тарки раҳзани ман

آن ستم پیشه ترک رهزن من