эй тарки машки турраи кофур рӯй ман

ای ترک مشک طره کافور روی من

Давр аз рухи тўгштаҳ чу кофури мӯии ман

دور از رخ توگشته چو کافور موی من

Созӣ миси вуҷӯди марои зираи даҳ диҳӣ

سازی مس وجود مرا زره ده دهی

ГроФкнии назари зи каромат ба сӯии ман

گرافکنی نظر ز کرامت به سوی من

Зад оташӣ ба хирмани умрами ҳавоӣ ӯ

زد آتشی به خرمن عمرم هوای او

Ишқ Рахш бирехт ба хоки обрӯии ман

عشق رخش بریخت به خاک آبروی من

Гуфтам надонам аз чаҳ дилами масти вебӣ худ аст

گفتم ندانم از چه دلم مست وبی خود است

Гуфто ки хӯрдаи бодаи ноб аз сабуии ман

گفتا که خورده باده ناب از سبوی من

Гуфтам ки мубталои зукомам ба соли вмаҳ

گفتم که مبتلای زکامم به سال ومه

Гуфтои магари расида ба мағзи ту буии ман

گفتا مگر رسیده به مغز تو بوی من

Гуфтам ки раҳи маро ба биҳишти барин буд

گفتم که ره مرا به بهشت برین بود

Гуфтои балии ?герат гузар уфтад ба кӯии ман

گفتا بلی گرت گذر افتد به کوی من

Иқболи ман блндоз он шуд ки рӯзи вшб

اقبال من بلنداز آن شد که روز وشب

Аз срўқомти ту буд гуфтугӯии ман

از سروقامت تو بود گفتگوی من