Чаҳ хӯрдае ки зи рухи ҳмчўорғўон шуда Эй

چه خورده ای که ز رخ همچوارغوان شده ای

Куҷои бадӣ ва ба базм ки миҳмон шуда Эй

کجا بدی و به بزم که میهمان شده ای

Ба мӯи чўснблӣ аз рӯ чу гули зи қдчўни сарв

به مو چوسنبلی از رو چو گل ز قدچون سرو

ЗФрқ то ба қадами рашки гулистон шуда Эй

زفرق تا به قدم رشک گلستان شده ای

Кунун фузуни ҳавас суҳбатаст бо тўмро

کنون فزون هوس صحبت است با تومرا

Ки шеър хон влғзи санҷу нуктаи дон шуда Эй

که شعر خوان ولغز سنج و نکته دان شده ای

Суроғӣ аз туу азмнзлти надоди касам

سراغی از تو و ازمنزلت نداد کسم

Ки лоирии зи назарҳо вломкон шуда Эй

که لایری ز نظرها ولامکان شده ای

Ҳануз бар сари қаҳрӣу боз дар паии ҷанг

هنوز بر سر قهری و باز در پی جنگ

Марои гумон ки ба ман ёри вмҳрбон шуда Эй

مرا گمان که به من یار ومهربان شده ای

Магар на домани ман буд муттакои сарат

مگر نه دامن من بود متکای سرت

Чаҳ рӯй дода надонам ки саргарон шуда Эй

چه روی داده ندانم که سرگران شده ای

Гуноҳи бахти бади ман буд вагарна чаро

گناه بخت بد من بود وگرنه چرا

Змн ба гуфта ағёри бадгумон шуда Эй

زمن به گفته اغیار بدگمان شده ای

Чаҳ ғам надорад агар ҷони вдли блндоқбол

چه غم ندارد اگر جان ودل بلنداقبال

Ки офати дили халқу балои ҷон шуда Эй

که آفت دل خلق و بلای جان شده ای