Ҳар кас ки бошадаш хату холӣ на дилбар аст

هر کس که باشدش خط و خالی نه دلبر است

Дилбар касе буд ки дил ӯро мусаххар аст

دلبر کسی بود که دل او را مسخر است

Ҳоли дили шикастаи манро з ман мапурс

حال دل شکسته من را ز من مپرس

Огаҳи ним зи дил ки дилами пеш дилбар аст

آگه نیم ز دل که دلم پیش دلبر است

Дард ар зи ишқи ёр буд беҳтар аз даво

درد ار ز عشق یار بود بهتر از دوا

Заҳр ар зи даст дӯст расад ба з шукр аст

زهر ار ز دست دوست رسد به ز شکر است

Он кас ки дар дилаши нбўдъшқи дилбарӣ

آن کس که در دلش نبودعشق دلبری

Дрмзҳбу тариқати ушшоқ кофар аст

درمذهب و طریقت عشاق کافر است

Ҷузи сарвқади дӯст ки бар дода машк тар

جز سروقد دوست که بر داده مشک تر

Сарви ончӣ дидаем ба гулзор бебар аст

سرو آنچه دیده ایم به گلزار بی بر است

Тории зи зулфи ёри тўгФтӣ ба аз ттор

تاری ز زلف یار توگفتی به از تتار

Як тори мӯӣ ӯ ба ду олам баробар аст

یک تار موی او به دو عالم برابر است

Гуфтӣ лабони лаъл нигораст шаккарин

گفتی لبان لعل نگار است شکرین

Ширин турш бигӯӣ ки қндмкрр аст

شیرین ترش بگوی که قندمکرر است

Чун тўнбошди одамӣ аз ҳасани вдлбрӣ

چون تونباشد آدمی از حسن ودلبری

Ғулмони магари туро падару ҳур ва модар аст

غلمان مگر تو را پدر و حور و مادر است

Чун қомати влби ту муяссари бўдмро

چون قامت ولب تو میسر بودمرا

Дигар чаҳ эҳтиёҷ ба тӯбо вкўср аст

دیگر چه احتیاج به طوبی وکوثر است

Аз ишқи ту ба сим ва зарам нест эҳтиёҷ

از عشق تو به سیم و زرم نیست احتیاج

Зеро ки ашки ман ҳамаи симу рухам зар аст

زیرا که اشک من همه سیم و رخم زر است

Ҳар каси чўмн зъшқ шуд иқбол ӯ баланд

هر کس چومن زعشق شد اقبال او بلند

Аз хоки роҳи пасттар аз зарра камтар аст

از خاک راه پست تر از ذره کمتر است