Чаҳ шуд ки ма буридӣ въҳд бишикастӣ

چه شد که مه بریدی وعهد بشکستی

Маро ба банд бибастӣ худ аз миёни ҷустӣ

مرا به بند ببستی خود از میان جستی

Занӣ ба соғари мо санг ва бар рухи мо чанг

زنی به ساغر ما سنگ و بر رخ ما چنگ

Туро ба мо сар ҷангаст ё ки бдмстӣ

تو را به ما سر جنگ است یا که بدمستی

Гуноҳи сустии бахт манаст бскаҳи чунин

گناه سستی بخت من است بسکه چنین

Тўсхти дили дили озурдаи марои хстӣ

توسخت دل دل آزرده مرا خستی

Ман ончӣ гуфтам вгўим хилоф нест дар он

من آنچه گفتم وگویم خلاف نیست در آن

Ту ҳар чаҳ аҳд бибастӣ набаста бишикастӣ

تو هر چه عهد ببستی نبسته بشکستی

Тўчўн ба чашм вдлт нест бахшиши ваҳмат

توچون به چشم ودلت نیست بخشش وهمت

Агар ба давлати қоруни рисии тиҳии дастӣ

اگر به دولت قارون رسی تهی دستی

Магар на мо ва туро роҳи марг дар пеш аст

مگر نه ما و تو را راه مرگ در پیش است

Бигир тӯшае аз баҳри роҳ то ҳастӣ

بگیر توشه ای از بهر راه تا هستی

Дило ки гуфта наҳй номи худ баланди иқбол

دلا که گفته نهی نام خود بلند اقبال

Ту кин чунин зи ғами ҳиҷри он санами пастӣ

تو کاین چنین ز غم هجر آن صنم پستی