Гуфтам ба лолаи доғ ба дил баҳр кистӣ

گفتم به لاله داغ به دل بهر کیستی

Гуфт аз барои дӯсти магари худ ту нестӣ

گفت از برای دوست مگر خود تو نیستی

Гуфтам магар ки дӯст чаҳ кардааст бо дилат

گفتم مگر که دوست چه کرده است با دلت

Гуфто ки матлабат чаҳ вҷўёӣ чистӣ

گفتا که مطلبت چه وجویای چیستی

Гуфтам ки сурхи чеҳрае аз хӯни дил чаро

گفتم که سرخ چهره ای از خون دل چرا

Гуфтои тўзрди чеҳраи з андӯҳ кистӣ

گفتا توزرد چهره ز اندوه کیستی

Гуфтам ки аз чамани з чаҳ ногуҳ рӯй бурун

گفتم که از چمن ز چه ناگه روی برون

Гуфтои магари ту дар чамани худ бзистӣ

گفتا مگر تو در چمن خود بزیستی

Гуфтам ба ҳоли банда бибояд гиристан

گفتم به حال بنده بباید گریستن

Гуфто ба майли хоҷаи магари ннгристӣ

گفتا به میل خواجه مگر ننگریستی

Гуфтам чу ғунчаи хандаи насиби дил ки шуд

گفتم چو غنچه خنده نصیب دل که شد

Гуфтои насиби онкӣ дамодам гиристӣ

گفتا نصیب آنکه دمادم گریستی

Гуфтам чигуна мешавад иқболи ман баланд

گفتم چگونه می شود اقبال من بلند

Гуфто ба пои саъии втлб гар боистӣ

گفتا به پای سعی وطلب گر بایستی