Гуфтӣ даҳумати бӯсии вдидӣ ки надодӣ

گفتی دهمت بوسی ودیدی که ندادی

Доғӣ ба дили зорам аз ин дард наҳодӣ

داغی به دل زارم از این درد نهادی

Бгшўдҳри он уқда ки андари дили мо буд

بگشودهر آن عقده که اندر دل ما بود

Бастӣ чу ба мо аҳди вази рухи пардаи кушодӣ

بستی چو به ما عهد وز رخ پرده گشادی

Дилро ба дил ар раҳ буд аз чист ки гоҳе

دل را به دل ار ره بود از چیست که گاهی

Аз мо накунӣ ёди вшби врўз ба ёдӣ

از ما نکنی یاد وشب وروز به یادی

Ман одамии ин сон ба ҷаҳон ҳеҷ надидам

من آدمی این سان به جهان هیچ ندیدم

Дар ҳасани влтоФт ба яқини ҳури нажодӣ

در حسن ولطافت به یقین حور نژادی

Бо модари он шӯхи бгўӣид ки худ гӯ

با مادر آن شوخ بگوئید که خود گو

Гар ҳури Неи бачаи ҳур аз чаҳ бзодӣ

گر حور نیی بچه حور از چه بزادی

Ман қанд ба ширинии он лаъл надидам

من قند به شیرینی آن لعل ندیدم

Пистони магар аз шаҳд ба лаълаш биниҳодӣ

پستان مگر از شهد به لعلش بنهادی

Ман ҳар чаҳ зиёд аз тўкнми васф чу байнам

من هر چه زیاد از توکنم وصف چو بینم

Аз васфи ман всди чўмн аз ҳасани зиёдӣ

از وصف من وصد چومن از حسن زیادی

Бо дарди вғми ишқи рахти хуррами вшодм

با درد وغم عشق رخت خرم وشادم

Гар аз ғаму дрддли ман хурраму шодӣ

گر از غم و درددل من خرم و شادی

Иқбол баландост касеро ки ту бо ӯ

اقبال بلنداست کسی را که تو با او

Бинишастӣ вмӣ хӯрдӣ вҳӣ бӯса бидодӣ

بنشستی ومی خوردی وهی بوسه بدادی