Маро эй осмон то кӣ дамӣ осӯда нагузорӣ

مرا ای آسمان تا کی دمی آسوده نگذاری

намедонам чаҳ кинаст ин ки андари дили зи ман дорӣ

نمی‌دانم چه کین است این که اندر دل ز من داری

Занӣ бар хирмани ҷони дӯстонро доимои оташ

زنی بر خرمن جان دوستان را دائما آتش

Ба ҷуз бар киштзори душманони ҷоӣӣ наме борӣ

به جز بر کشتزار دشمنان جائی نمی‌باری

Ғалат мебошад ар ман аз ту дар олам вафо ҷӯям

غلط می‌باشد ار من از تو در عالم وفا جویم

Ки ҷузи тухми ҷафо дар мазраъи хотир наме корӣ

که جز تخم جفا در مزرع خاطر نمی‌کاری

Маро ҳар кас ки бошад дӯсти дории душманӣ бо ӯ

مرا هر کس که باشد دوست داری دشمنی با او

Кас ар душман буд бо ман зи ҷону дили бадви ёрӣ

کس ار دشمن بود با من ز جان و دل بدو یاری

зи заҳри қаҳри ту ҳаргиз нахоҳад шуд касе эмин

ز زهر قهر تو هرگز نخواهد شد کسی ایمن

Чу андари остини ҳазрати хиролбшри Марӣ

چو اندر آستین حضرت خیرالبشر ماری

Аҷаби дунпарвару нокаси навозии алҳзр аз ту

عجب دون‌پرور و ناکس‌نوازی الحذر از تو

Гулӣ аз баҳр ҳар хор ва барои ҳар гулии хорӣ

گلی از بهر هر خار و برای هر گلی خاری

Баланди иқболро набӯд ҳавои ҳамсарӣ бо ту

بلند اقبال را نبود هوای همسری با تو

Чаро пайваста бо ӯ аз дилу ҷони хасми хунхорӣ

چرا پیوسته با او از دل و جان خصم خونخواری