Фиғон ки ёр надорад ба мо сари ёрӣ

فغان که یار ندارد به ما سر یاری

Магари кндмддии фазли ҳазрати борӣ

مگر کندمددی فضل حضرت باری

СФидгшти марои мӯӣ дар сияҳи бахтӣ

سفیدگشت مرا موی در سیه بختی

Амони зи гардиши гардуну чархи зи нигорӣ

امان ز گردش گردون و چرخ ز نگاری

Аз он замон ки з ман гашта ёри ман безор

از آن زمان که ز من گشته یار من بیزار

зи зиндагии дилу ҷонами гирифтаи безорӣ

ز زندگی دل و جانم گرفته بیزاری

Ба рӯз вшб набӯд мӯнисам ба ҷузи афғон

به روز وشب نبود مونسم به جز افغان

Ба соли вмаҳи ншўдҳмдмми магари зорӣ

به سال ومه نشودهمدمم مگر زاری

Шунидаам ки бўдчшми ёри ман бемор

شنیده ام که بودچشم یار من بیمار

Бирав табиб ки хуш суҳбатӣаст беморӣ

برو طبیب که خوش صحبتی است بیماری

Магӯ бигуфта носеҳ чаро надодами дил

مگو بگفته ناصح چرا ندادم دل

Рабӯдаи дили зи кафами туррааш ба таррорӣ

ربوده دل ز کفم طره اش به طراری

Аз он замон ки гирифтор ишқ гашта дилам

از آن زمان که گرفتار عشق گشته دلم

Надидаам ба брглрхони магари хорӣ

ندیده ام به برگلرخان مگر خواری

Бетаи биё вхлосм кун аз ғами ҳиҷрон

بتا بیا وخلاصم کن از غم هجران

Чаҳ бок агар гузарӣ бар серум ба ғмхўорӣ

چه باک اگر گذری بر سرم به غمخواری

Чу лолаи зор буд домани баланди иқбол

چو لاله زار بود دامن بلند اقبال

зи бскаҳи хӯни дил аздидаҳ мекунад ҷорӣ

ز بسکه خون دل ازدیده می کند جاری