Мгрнаҳи ҷони манӣ пас чаро зи ман даврӣ

مگرنه جان منی پس چرا ز من دوری

Биё ки роҳати рӯҳии вмоиаҳи сӯрӣ

بیا که راحت روحی ومایه سوری

зи одамӣ чу тўҳошо ки дрўҷўд ояд

ز آدمی چو توحاشا که دروجود آید

Фириштае вази нурии парии ваёи ҳурӣ

فرشته ای وز نوری پری ویا حوری

Чунонкии ҷон ба тану дил ба бар буд мастур

چنانکه جان به تن و دل به بر بود مستور

Миёни ҷони вдли ман мудоми мастурӣ

میان جان ودل من مدام مستوری

Тўро чаҳ ҳоҷати кофуру машки азътор

تورا چه حاجت کافور و مشک ازعطار

Ки хўдбҳзлФи чўмшки вабаи рух чу кофурӣ

که خودبهزلف چومشک وبه رخ چو کافوری

Расад агар ба лабати шаҳд шўрхўоҳд шуд

رسد اگر به لبت شهد شورخواهد شد

Ба шаҳди он намакин лаби зи бскаҳи пуршурӣ

به شهد آن نمکین لب ز بسکه پرشوری

Аҷаб на коби даҳон тўонгбин бошад

عجب نه کآب دهان توانگبین باشد

Чаро ки азмжаҳ монанди неши занбӯрӣ

چرا که ازمژه مانند نیش زنبوری

Маҳоли ақли бўдҷмъи нур бо зулмат

محال عقل بودجمع نور با ظلمت

зи зулфи вчҳраҳи тўчўни ҷамъи зулмати внўрӣ

ز زلف وچهره توچون جمع ظلمت ونوری

Кунам зи мармари вблўри бистари ваболин

کنم ز مرمر وبلور بستر وبالین

Ба синаи зи онкии чўмрмр ба соқи булӯрӣ

به سینه ز آنکه چومرمر به ساق بلوری

Дил ар бигуфт тўро то марои кашӣ аз ҳиҷр

دل ار بگفت تورا تا مرا کشی از هجر

Бикун фидои тўгрдми бдончаҳи маъмурӣ

بکن فدای توگردم بدآنچه مأموری

Маро ҳалок кун аз дарди ҳиҷри вбоки мадор

مرا هلاک کن از درد هجر وباک مدار

Ба ҳкмонкаҳ чўмأмўр бӯда маъзӯрӣ

به حکمآنکه چومأمور بوده معذوری

Шудам ба ишқи тўмшҳўр чун блндоқбол

شدم به عشق تومشهور چون بلنداقبال

Бидон сифат ки тўдри ҳасан рӯй машҳурӣ

بدان صفت که تودر حسن روی مشهوری