Агар он меҳрбон ёрам шавад меҳмони шабу рӯзӣ

اگر آن مهربان یارم شود مهمان شب و روزی

Наёрад хуштар аз он рӯзи вшби даврони шаби врўзӣ

نیارد خوشتر از آن روز وشب دوران شب وروزی

Ба фирӯзии шабам чун рӯзи врўзми ид наврӯз аст

به فیروزی شبم چون روز وروزم عید نوروز است

Агар чун ҷони кндҷо дар барам ҷонони шаби врўзӣ

اگر چون جان کندجا در برم جانان شب وروزی

зи бихўобии вебии тобии кас аз шаб рӯз нашносад

ز بیخوابی وبی تابی کس از شب روز نشناسد

зи ишқати пеши халқии гркшми афғони шаби врўзӣ

ز عشقت پیش خلقی گرکشم افغان شب وروزی

Қиёматро вдўзхро касе инкор агар дорад

قیامت را ودوزخ را کسی انکار اگر دارد

Гирифтораш кун андари заҳмати ҳиҷрони шаби врўзӣ

گرفتارش کن اندر زحمت هجران شب وروزی

Набандад боғро дар боғбони дигар ба рӯзу шаб

نبندد باغ را در باغبان دیگر به روز و شب

Тафарруҷро кунигар ҷой дар бустони шаби врўзӣ

تفرج را کنی گر جای در بستان شب وروزی

Шаби врўзии маи вхўршид агар бенанди рухсорат

شب وروزی مه وخورشید اگر بینند رخسارت

Нахоҳад шуд дигар хуршеди вмаҳи тобони шаби врўзӣ

نخواهد شد دگر خورشید ومه تابان شب وروزی

Баланди иқболро пурсидам аз зулфи врхи он ма

بلند اقبال را پرسیدم از زلف ورخ آن مه

Бигуфто нест дар олами чўоини вони шаби врўзӣ

بگفتا نیست در عالم چواین وآن شب وروزی