Зулфи ту саркашасту дили ман мушавваш аст

زلف تو سرکش است و دل من مشوش است

з онру ки шаҳи баради сар ҳар кас ки саркаш аст

ز آنرو که شه برد سر هر کس که سرکش است

Гуфтам фироқро ба сабурӣ даво кунам

گفتم فراق را به صبوری دوا کنم

Дидам ки сабри хору фироқ тўотш аст

دیدم که صبر خار و فراق توآتش است

Аз баҳри бурдани дили ман чашми масти ту

از بهر بردن دل من چشم مست تو

Доим ба зулфи пршкнт дар кашокаш аст

دایم به زلف پرشکنت در کشاکش است

Бар бӯда чеҳраи ту дил аз дасти шайхи вшоб

بر بوده چهره تو دل از دست شیخ وشاب

Боди офарин ба ҷони тўчҳрт чаҳ дилкаш аст

باد آفرین به جان توچهرت چه دلکش است

Тиру камон чу аз мижау абрӯӣ ту дошт

تیر و کمان چو از مژه و ابروی تو داشت

Ҳар кас ки дид чашми туро гуфт Ораш аст

هر کس که دید چشم تو را گفت آرش است

Ҳоҷати куҷои бўдбаҳ май кавсараш дигар

حاجت کجا بودبه می کوثرش دگر

Ҳар каси зи бодаи лаби лаъли ту сархуш аст

هر کس ز باده لب لعل تو سرخوش است

Иқболи ман ки гашта ба олами чунин баланд

اقبال من که گشته به عالم چنین بلند

Аз файзи ишқи он бути айёр маҳваш аст

از فیض عشق آن بت عیار مهوش است