Дркҷоӣии шаби врўз эй дил агар ёри манӣ

در کجائی شب و روز ای دل اگر یار منی

Нестӣ дар бар ман бе хабари азкори манӣ

نیستی در بر من، بی‌خبر از کار منی

Шодмон будаму осӯда ба худмай гуфтам

شادمان بودم و آسوده به خود می‌گفتم

Гар нае дар бар ман дар бар дилдори манӣ

گر نه‌ای در بر من، در بر دلدار منی

Ҷо нагирӣ бар ман на ба бар дилбари ман

جا نگیری بر من نه به بر دلبر من

Ҳарза гардӣ кунӣ андари паии озори манӣ

هرزه‌گردی کنی اندر پی آزار منی

Ба гумонам ки марои ғам чу бигирад ба миён

به گمانم که مرا غم چو بگیرد به میان

Ту ба қатлаши камарии бандӣу ғмхўори манӣ

تو به قتلش کمری بندی و غمخوار منی

Ба хаёлам ки чўторики шаб ҳиҷр расад

به خیالم که چو تاریک شب هجر رسد

Равшании бахши ману шамъи шаби тори манӣ

روشنی بخش من و شمع شب تار منی

Ба умедам ки агар даст диҳад рӯзи висол

به امیدم که اگر دست دهد روز وصال

Май лиззат чу хӯрам соғари саршори манӣ

می لذت چو خورم، ساغر سرشار منی

Ончунон ёфта будам ки ба бемории ман

آن‌چنان یافته بودم که به بیماری من

Нўшдорў ба ман ореи впрстори манӣ

نوشدارو به من آری و پرستار منی

Бехабар будам аз ин эй дил ҳар ҷоӣии ман

بی‌خبر بودم از این، ای دل هرجائی من

Ки Неи дӯст ба ман душмани ғаддори манӣ

که نه‌ای دوست به من دشمن غدار منی

Васфи ҳоли сухании хуши з блндоқбол аст

وصف حال سخنی خوش ز بلنداقبال است

Нестии ёри ман эй дил ба худои бори манӣ

نیستی یار من ای دل به خدا بار منی