Назар дар оина кун то ҷамол хеш бибинӣ

نظر در آینه کن تا جمال خویش ببینی

зи ҳасани худ шӯии огаҳ ба рӯз ман биншинӣ

ز حسن خود شوی آگه به روز من بنشینی

Адуии пери вҷўонии балои тоби ветооне

عدوی پیر وجوانی بلای تاب وتوانی

Ба ҷилваи душмани ҷонӣ ба ишваи офати динӣ

به جلوه دشمن جانی به عشوه آفت دینی

Миёни моҳи вФлк бо ту ҳеҷ фарқ надидам

میان ماه وفلک با تو هیچ فرق ندیدم

Ҷуз инки ӯст маи исмони ту моҳи заминӣ

جز اینکه اوست مه اسمان تو ماه زمینی

Бгўкаҳи машки азин пас касе ба Форс наёрад

بگوکه مشک ازین پس کسی به فارس نیارد

Ки ту ба ҳар хами гесуи ҳазор таббату чинӣ

که تو به هر خم گیسو هزار تبت و چینی

Бдодмти дили вагуфтами нигоҳдорӣ аз ӯ кун

بدادمت دل وگفتم نگاهداری از او کن

Задӣ шикастяши охири марои гумон ки Аминӣ

زدی شکستیش آخر مرا گمان که امینی

Дигар ба ҳур ва ба ғулмон нигоҳ менакунад кас

دگر به حور و به غلمان نگاه می نکند کس

Туро ҳар онкӣ бибинад ки дар биҳишти бринӣ

تو را هر آنکه ببیند که در بهشت برینی

Дило агар шудаи иқболи ту баланд ба олам

دلا اگر شده اقبال تو بلند به عالم

Пас аз барои чаҳ доими шикастаи болу ғминӣ

پس از برای چه دایم شکسته بال و غمینی