Ҳарчиро менагарм акси рухи ёр ман аст

هرچه را می‌نگرم عکس رخ یار من است

Ҳркҷо май гузарами қиссаи дилдор ман аст

هرکجا می‌گذرم قصه دلدار من است

Ҳар ки дарёфт ки ман ошиқ дилдор шудам

هر که دریافت که من عاشق دلدار شدم

Май брдршки вдмодми паии озор ман аст

می‌برد رشک و دمادم پی آزار من است

Дили вдин аз кафи ман бараду маро кофар кард

دل و دین از کف من برد و مرا کافر کرد

Кофарам то рухи взлФши бути взнор ман аст

کافرم تا رخ و زلفش بت و زنار من است

Аҷабӣ нест ки бемор буд наргиси дӯст

عجبی نیست که بیمار بود نرگس دوست

Аҷаб инаст ки бемори парастор ман аст

عجب این است که بیمار پرستار من است

Ғам дилдор нахоҳам з барам давр шавад

غم دلدار نخواهم ز برم دور شود

Зонкаҳ дар хилвати дили муҳаррами асрор ман аст

زآنکه در خلوت دل محرم اسرار من است

Ҳоҷати шамъ вчроғм набӯд дар шаби тор

حاجت شمع و چراغم نبود در شب تار

То ки маҳтоби Рахши шамъи шаби тор ман аст

تا که مهتاب رخش شمع شب تار من است

Гуфтамаш боиси девона дилӣ чист маро

گفتمش باعث دیوانه دلی چیست مرا

Гуфт аз ҷилваи рухсори парии вор ман аст

گفت از جلوه رخسار پری‌وار من است

Гуфтам ояд ба чаҳ кори ин дил хӯн гашта бигуфт

گفتم آید به چه کار این دل خون گشته بگفت

Ин матоъӣаст ки шоистаи бозор ман аст

این متاعی است که شایستهٔ بازار من است

Гуфтамаш даҳ хабар аз шеъри блндоқболм

گفتمش ده خبر از شعر بلنداقبالم

Гуфт ширин чу лаби лаъли шукри бор ман аст

گفت شیرین چو لب لعل شکر بار من است