Баҳоро чаканами ман ки чун хазон ба ман аст

بها را چکنم من که چون خزان به من است

Хазон ба барги рузон чун кндчнон ба ман аст

خزان به برگ رزان چون کندچنان به من است

Ба ҷузи вафо чаҳ бадӣ дидааст аз ман зор

به جز وفا چه بدی دیده است از من زار

Ки аўбаҳ гуфта бдгўии бадгумон ба ман аст

که اوبه گفته بدگوی بدگمان به من است

Чаҳ ҳоҷатаст ба ҳури вҷнони маро эй шайх

چه حاجت است به حور وجنان مرا ای شیخ

Ки ёри ҳури ман вкўӣ ӯ ҷинон ба ман аст

که یار حور من وکوی او جنان به من است

Баҳоии бӯсӣ агар сад ҳазор ҷон гирӣ

بهای بوسی اگر صد هزار جان گیری

Бигӯ ҳануз ки мағбунами вазён ба ман аст

بگو هنوز که مغبونم وزیان به من است

Хато чаҳ сар зада аз ман ки он парии пайкар

خطا چه سر زده از من که آن پری پیکر

зи ман барӣ шуда ингуна сари гарон ба ман аст

ز من بری شده اینگونه سر گران به من است

Ба ҳайратам ки чаҳ кавкаб ба толеъаст маро

به حیرتم که چه کوکب به طالع است مرا

Ки ҳар чаҳ ҷавр вҷФо дорад осмон ба ман аст

که هر چه جور وجفا دارد آسمان به من است

Раво бўдкаҳ бихонӣ марои баланди иқбол

روا بودکه بخوانی مرا بلند اقبال

Дамӣ ки он ма бе меҳри меҳрбон ба ман аст

دمی که آن مه بی مهر مهربان به من است