Аз сияҳи чашми тўрўзм сияҳ аст

از سیه چشم توروزم سیه است

Офати ҷони вдл аз як нигаҳ аст

آفت جان ودل از یک نگه است

Грдчшмти зи паии ғорати дил

گردچشمت ز پی غارت دل

Мижаи сафи баста чу шоҳ ва сипаҳ аст

مژه صف بسته چو شاه و سپه است

На чу болой тўсрўаст ба боғ

نه چو بالای توسرو است به باغ

На чу рухсори ту тобанда ма аст

نه چو رخسار تو تابنده مه است

Дар бар сарв на каси дидаи қабо

در بر سرو نه کس دیده قبا

Бар сари моҳ на гоҳе калла аст

بر سر ماه نه گاهی کله است

Бар сари срўнаҳ моҳӣаст тамом

بر سر سرونه ماهی است تمام

Бар рухи моҳ на зулф сияҳ аст

بر رخ ماه نه زلف سیه است

Кӣ диҳии раҳ ба гадои чўмнӣ

کی دهی ره به گدای چومنی

Ки гадоӣ дар тўподшаҳ аст

که گدای در توپادشه است

Ин гунаҳ ба з савобаст маро

این گنه به ز ثواب است مرا

Гар нигаҳ бар рухи хубон гунаҳ аст

گر نگه بر رخ خوبان گنه است

Гуфтам эй дил ба раҳи ишқи Марв

گفتم ای دل به ره عشق مرو

Зонкаҳ дар ҳар қадамӣ чаҳ ба раҳ аст

زآنکه در هر قدمی چه به ره است

Гуфт дидам ба занхдонаш чаҳӣ

گفت دیدم به زنخدانش چهی

Ки ҳамеи майли дилами сӯй чаҳ аст

که همی میل دلم سوی چه است

Гарчи аз ишқи баланди иқболам

گرچه از عشق بلند اقبالم

Лекин аз чашми ту рӯзам сияҳ аст

لیکن از چشم تو روزم سیه است