Қдмн кин сон хамидааст аз хам абрӯӣ туаст

قدمن کاین سان خمیده است از خم ابروی توست

Ва ин парешони ҳолеи ман аз ғам гесуӣ туаст

و این پریشان حالی من از غم گیسوی توست

Ин сияҳи бахтӣ ки дорам бошад аз чашмони ту

این سیه بختی که دارم باشد از چشمان تو

Воин гиреҳҳоӣ ки даркор манаст аз мӯӣ туаст

واین گره هایی که درکار من است از موی توست

Инки мағзам доимо дорад марорат аз зуком

اینکه مغزم دائما دارد مرارت از زکام

Азҳрорт нест азтأсири атр буи туаст

ازحرارت نیست ازتأثیر عطر بوی توست

Ту чу хўршиддрхшонии вмнҳрбои сифат

تو چو خورشیددرخشانی ومنحربا صفت

Рӯ ба ҳар сўӣӣ ки оре рӯй ман ҳам сӯй туаст

رو به هر سوئی که آری روی من هم سوی توست

Кас нагирад шерро бо чанги ҳаргизи инки ту

کس نگیرد شیر را با چنگ هرگز اینکه تو

Май зании чангам ба дил аз қӯт бозуӣ туаст

می زنی چنگم به دل از قوت بازوی توست

Инки нур омад сифед ва инки зулмат шуд сиёҳ

اینکه نور آمد سفید و اینکه ظلمت شد سیاه

Ин сиёҳ аз мӯии ту гашти он сифед аз рӯй туаст

این سیاه از موی تو گشت آن سفید از روی توست

Кавсару тӯбо буд исмии зи лаълу қдтў

کوثر و طوبی بود اسمی ز لعل و قدتو

Ва он биҳиштиро ки мегӯйанд гуё кӯй туаст

و آن بهشتی را که می گویند گویا کوی توست

Гашти рухсори ту моҳи вшди дили ман чун қсб

گشت رخسار تو ماه وشد دل من چون قصب

Ҳаст гесуии ту чавгону сари ман гӯй туаст

هست گیسوی تو چوگان و سر من گوی توست

намесазад халқ ар баланди иқболи хўонндш чу ман

می سزد خلق ار بلند اقبال خوانندش چو من

Онкиро ҳар ҳмчўгисўии ту бар зонуӣ туаст

آنکه را هر همچوگیسوی تو بر زانوی توست