Бошад дилами з рӯй рӯй ҷаноби дӯст

باشد دلم ز روی روی جناب دوست

Ошуфтатар зи турраи пурпечи втоби дӯст

آشفته تر ز طره پرپیچ وتاب دوست

Додем нақд ҳастӣ худро ки доштем

دادیم نقد هستی خود را که داشتیم

Аммо нарафта ҳеҷ ба харҷи ҳисоби дӯст

اما نرفته هیچ به خرج حساب دوست

Ғайр аз тариқи ҷавру русуми ситамгарӣ

غیر از طریق جور و رسوم ستمگری

Котиб накарда сабти магари дрктоби дӯст

کاتب نکرده ثبت مگر درکتاب دوست

Дидеми дӯстро дили мушкил писанд дошт

دیدیم دوست را دل مشکل پسند داشت

эй дил чаҳ кардае ки шудӣ интихоби дӯст

ای دل چه کرده ای که شدی انتخاب دوست

Бо дӯсти ишқ ҳеҷ надорад тафовутӣ

با دوست عشق هیچ ندارد تفاوتی

Бо ошиқони пас аз чаҳ бўдоҷтноби дӯст

با عاشقان پس از چه بوداجتناب دوست

Аз қаҳти оби мазраъи умед мо бсухт

از قحط آب مزرع امید ما بسوخت

То зоин сипас чаҳ файз расад аз саҳоби дӯст

تا زاین سپس چه فیض رسد از سحاب دوست

ӯ офтоб аз рухи вмои муштарӣ ба дил

او آفتاب از رخ وما مشتری به دل

Неи не чўзраҳем бар офтоби дӯст

نی نی چوذره ایم بر آفتاب دوست

Гӯйанд аз мулозимати аўмломтм

گویند از ملازمت اوملامتم

Ман дрхёл додани ҷон дар рикоби дӯст

من درخیال دادن جان در رکاب دوست

Аз дидаи ғоӣб ар шудаи ҳозир буд ба дил

از دیده غائب ار شده حاضر بود به دل

Айни ҳузур дар назарам шуд ғиоби дӯст

عین حضور در نظرم شد غیاب دوست

Ҳукм кусуф кард мунаҷҷими чўшдхбр

حکم کسوف کرد منجم چوشدخبر

Комрўз давр мешавад аз рухи ниқоби дӯст

کامروز دور می شود از رخ نقاب دوست

Он кас ки гуфт срўндидм чмон шавад

آن کس که گفت سروندیدم چمان شود

Ғофил буд магари зи зҳобу аёби дӯст

غافل بود مگر ز ذهاب و ایاب دوست

Иқболи ман баландтар аз ин шўдогр

اقبال من بلندتر از این شوداگر

Ояд ба дасти турра чун машки ноби дӯст

آید به دست طره چون مشک ناب دوست