На ҳамеи ҳасани чеҳраи дорддўст

نه همی حسن چهره دارددوست

Кончаҳ ҳасанаст дараҷаон бо ӯст

کآنچه حسن است درجهان با اوست

Ҳасан дилбар набошад аз хату хол

حسن دلبر نباشد از خط و خال

Чаҳ барии лиззат аз гул ар бе бӯаст

چه بری لذت از گل ار بی بوست

Бадгар аз аўрсд набошад бад

بد گر از اورسد نباشد بد

Хуб рӯ бидиҳам ар кунад некӯаст

خوب رو بدهم ار کند نیکوست

Қомати ман ки гашта хами чўҳлол

قامت من که گشته خم چوهلال

На з перӣаст балки з он абрӯаст

نه ز پیری است بلکه ز آن ابروست

Инки бинии чунинам ошуфта

اینکه بینی چنینم آشفته

На зи савдо буд каз он гесуаст

نه ز سودا بود کز آن گیسوست

Захм каз дӯсти хуштар аз марҳам

زخم کز دوست خوشتر از مرهم

Дард каз ӯст беҳтар аз доруаст

درد کز اوست بهتر از داروست

Зулфи ӯро ба шакл чавгон дид

زلف اورا به شکل چوگان دید

Ки дили ман ба пеш аўчўн гӯаст

که دل من به پیش اوچون گوست

Чаҳ ғам аз мӯягар чўмў шуда ам

چه غم از مویه گر چومو شده ام

Ҳам миённигор ман чун мӯаст

هم میان نگار من چون موست

Дили зи ишқи Рахши баланди иқбол

دل ز عشق رخش بلند اقبال

Накунад гар кунандаш аз тани пӯст

نکند گر کنندش از تن پوست