Мишкии аҷаби зи гесуи он тарки моҳ рӯ дошт

مشکی عجب ز گیسو آن ترک ماه رو داشت

Ман дрхтн надидам мишкӣ ки чини аўдошт

من درختن ندیدم مشکی که چین اوداشت

На по шиносам аз сар на хайр донам аз шар

نه پا شناسم از سر نه خیر دانم از شر

Дрҳиртм ки соқии имшаб чаҳ дрсбўдошт

درحیرتم که ساقی امشب چه درسبوداشت

Девона кард вбнмўди дилро ба зулфи занҷир

دیوانه کرد وبنمود دل را به زلف زنجیر

Дили ҳам ба дили ҳаминро пайваста орзӯ дошт

دل هم به دل همین را پیوسته آرزو داشت

Дишаби зи ишқи он моҳи хобами набард то рӯз

دیشب ز عشق آن ماه خوابم نبرد تا روز

Дил бо ман аз фироқаш аз бас ки гуфтугӯ дошт

دل با من از فراقش از بس که گفتگو داشت

Гуфто шудам асираш гуфтам чигуна гуфто

گفتا شدم اسیرش گفتم چگونه گفتا

Аз холи донаи вози зулфи домии зчори сўдошт

از خال دانه واز زلف دامی زچار سوداشت

Гуфтам ки захмат эй дил кардааст аз чаҳ носур

گفتم که زخمت ای دل کرده است از چه ناسور

Гуфтои зи буии мишкии кони зулфи мшкбўдошт

گفتا ز بوی مشکی کان زلف مشکبوداشت

Гуфтам ки зулфи ҷонон буд аз чаҳ рӯи парешон

گفتم که زلف جانان بود از چه رو پریشان

Гуфтои хабари зи ҳолат аз бскаҳи мўбаҳ мӯ дошт

گفتا خبر ز حالت از بسکه موبه مو داشت

Гуфтам кҳтраҳи ёр монанди сўлҷон буд

گفتم کهطره یار مانند صولجان بود

Гуфтои балии марои ҳам дарпеши аўчўгўдошт

گفتا بلی مرا هم درپیش اوچوگوداشت

Иқбол ҳар ки дръшқ чун ман блндгрдид

اقبال هر که درعشق چون من بلندگردید

Дар пеши зулфи дилбар ӯ низ обрӯ дошт

در پیش زلف دلبر او نیز آبرو داشت