Дӯшами он тарки причҳраҳ ба бар омад врФт

دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت

Тндўоҳстаҳтар аз бод саҳар омад врФт

تندوآهسته تر از باد سحر آمد ورفت

Зист намӯд дамии токаи бубинами рух ӯ

زیست نمود دمی تاکه ببینم رخ او

Чун хаёлӣ ки даройад ба назар омад врФт

چون خیالی که درآید به نظر آمد ورفت

Рафт воз рафтанаш аз дидаи хӯни афшонам

رفت واز رفتنش از دیده خون افشانم

Сайли хуноби ҷигар то ба камар омад врФт

سیل خوناب جگر تا به کمر آمد ورفت

Ваа ки хуб омад вебад рафт чаҳ хӯнҳо ки маро

وه که خوب آمد وبد رفت چه خون ها که مرا

Аз ғами даврии рӯйиш ба ҷигар омад врФт

از غم دوری رویش به جگر آمد ورفت

Ваъда медод ки монад ба барам то ба саҳар

وعده می داد که ماند به برم تا به سحر

Чаҳ хато дид ки чун роҳгзори омдўрФт

چه خطا دید که چون راهگذار آمدورفت

Бути ман ҳамчуи қамар буд вале кулбаи ман

بت من همچو قمر بود ولی کلبه من

На фалак буд ки монанди қамар омад врФт

نه فلک بود که مانند قمر آمد ورفت

Гуфтам ӯ робншини пеши баланди иқболат

گفتم او رابنشین پیش بلند اقبالت

Гуфт мнъмри туами умр ба сар омдў рафт

گفت منعمر توام عمر به سر آمدو رفت