Рӯзӣ аз Бағдод аз баҳри шикор

روزی از بغداد از بهر شکار

Сӯй саҳро шуд рашиди нобакор

سوی صحرا شد رشید نابکار

Баҳр сайд афтод андари ҷустуҷӯ

بهر صید افتاد اندر جستجو

Рафтаи рафта то ба Кӯфа омад ӯ

رفته رفته تا به کوفه آمد او

Раҳ фитод ӯро ба саҳрои Наҷаф

ره فتاد او را به صحرای نجف

Оҳӯӣ бисёр дид аз ҳар тараф

آهوی بسیار دید از هر طرف

Оҳӯон карданд оҳанги гурез

آهوان کردند آهنگ گریز

Тозён рафтанди андари ҷусти вхиз

تازیان رفتند اندر جست وخیز

Аз ақаби тозии воҳўи дрҷлў

از عقب تازی وآهو درجلو

Ин аз он андари так он аз ин ба ду

این از آن اندر تک آن از این به دو

Дар заминии муртафаъи он оҳӯон

در زمینی مرتفع آن آهوان

Рафта истоданд осӯда дар он

رفته ایستادند آسوده در آن

Тозён аз давр истоданд низ

تازیان از دور ایستادند نیز

АўФтоднд аз так вози ҷусту хез

اوفتادند از تک واز جست و خیز

Тозёнро гӯйии онҷо пай бурид

تازیان را گویی آنجا پی برید

Дар таъаҷҷуб шуд рашиди инро чу дид

در تعجب شد رشید این را چو دید

ГФтоёи ин чаҳ ҳоласт ин чаҳ кор

گفتآیا این چه حال است این چه کار

Шдъҷби сиррӣ дар ӣнҷои ошкор

شدعجب سری در اینجا آشکار

Ин замин пок бошад чаҳ макон

این زمین پاک باشد چه مکان

Ки маҳал амн гаштааст вомон

که محل امن گشته است وامان

Ваҳши саҳрои оўрндоинҷои паноҳ

وحش صحرا آورنداینجا پناه

намешавад ҳайвон дар ӣнҷои додхоҳ

می شود حیوان در اینجا دادخواه

намеравад аз юзи оҳӯи дрҷлў

می رود از یوز آهو درجلو

Андари ӣнҷои қудрати рафтор ва ду

اندر اینجا قدرت رفتار و دو

Ин маконеи бас шарифаст эй аҷаб

این مکانی بس شریف است ای عجب

намекунад ҳайвони наҷоти ӣнҷои талаб

می کند حیوان نجات اینجا طلب

Пермардии баси куҳан аз сини всол

پیرمردی بس کهن از سن وسال

Дошт манзили андари онҷо бо аёл

داشت منزل اندر آنجا با عیال

Кас фиристод втлб кардаш рашид

کس فرستاد وطلب کردش رشید

То шўдҷўёи зи сар ончӣ дид

تا شودجویا ز سر آنچه دید

Пермард омад бпрсиднд аз ӯ

پیرمرد آمد بپرسیدند از او

Кин чаҳ сараст аз хабардорӣ бигӯ

کاین چه سر است از خبرداری بگو

Шамае аз ин замини воин макон

شمه ای از این زمین واین مکان

Баҳр мо ҳастигар огаҳ кун баён

بهر ما هستی گر آگه کن بیان

Пер гуфто бошад андари ин замин

پیر گفتا باشد اندر این زمین

Марқади поки амири алмؤмнин

مرقد پاک امیر المؤمنین

Шери яздони ибн ъам Мустафо

شیر یزدان ابن عم مصطفی

ШоФъи маҳшари алии Муртазо

شافع محشر علی مرتضی

Дияам баси ошкорои мӯъҷизот

دیه ام بس آشکارا معجزات

Каз шунидан ақл гардад маҳви вмот

کز شنیدن عقل گردد محو ومات

Зон яке гӯям ба ман бидиҳед гӯш

زآن یکی گویم به من بدهید گوش

То равад аз сари шуморо ақли вҳўш

تا رود از سر شما را عقل وهوش

Рӯзии андари ин замини пари знўр

روزی اندر این زمین پر زنور

Будамӣ Мӯсои сифати дркўаҳи тавр

بودمی موسی صفت درکوه طور

Гуҳ зиёрат менамудем гуҳи намоз

گه زیارت می نمودم گه نماز

Дркмоли аҷз аз рӯй ниёз

درکمال عجز از روی نیاز

Ногаҳон ширӣ шуд аз саҳрои падед

ناگهان شیری شد از صحرا پدید

Раъди осои нола аз дил ме кашид

رعد آسا ناله از دل می کشید

Рӯ ба сӯй марқад омад шер ва ман

رو به سوی مرقد آمد شیر و من

Дасти шастам аз ҳаёти хештан

دست شستم از حیات خویشتن

Давр аз марқад шудам аз бими ҷон

دور از مرقد شدم از بیم جان

Рафтам вгштм ба гавдолии ниҳон

رفتم وگشتم به گودالی نهان

Ман бдўдздидаҳ мекардам назар

من بدودزدیده میکردم نظر

Дидамаш захмӣ буд бар фарқи сар

دیدمش زخمی بود بر فرق سر

Шер омад то ки бар марқад расед

شیر آمد تا که بر مرقد رسید

Наъраҳо аз дард аз дил ме кашид

نعره ها از درد از دل می کشید

Ҳам зи дарди сари ҳам аз андӯҳи дил

هم ز درد سر هم از اندوه دل

Нола кард внъраҳ зад ҳаии муттасил

ناله کرد ونعره زد هی متصل

Фарқ мемолида бар мрқдҳмӣ

فرق می مالید بر مرقدهمی

Пас тавофӣ кард ҳамчун одамӣ

پس طوافی کرد همچون آدمی

Ман бадв пайваста мекардам назар

من بدو پیوسته میکردم نظر

Захм ӯ дидам ба ҳам оварад сар

زخم او دیدم به هم آورد سر

Чун рашид аз пермарди инро шунид

چون رشید از پیرمرد این را شنید

Дар буриш чун мурғи бсмли дили тпид

در برش چون مرغ بسمل دل طپید

Шуд пиёдаи зи асб ва кард обии талаб

شد پیاده ز اسب و کرد آبی طلب

Пас вузӯ бигирифт ва аз рӯй адаб

پس وضو بگرفت و از روی ادب

Рафт дар он буқъа бо аҷзи внёз

رفت در آن بقعه با عجز ونیاز

Ҳам зиёрат кард шаҳро ҳам намоз

هم زیارت کرد شه را هم نماز

Гуфт ҳозири глкш вбно кунанд

گفت حاضر گلکش وبنا کنند

Масҷидии брдўри он барпо кунанд

مسجدی بردور آن برپا کنند

Масҷидӣ кардананд брдўрши банно

مسجدی کردنند بردورش بنا

Воин банно дар он макон шуд ибтидо

واین بنا در آن مکان شد ابتدا

Чун ба Бағдод омад он бидодгар

چون به بغداد آمد آن بیدادگر

Ҳабсаш аз содоти бади ду сад нафар

حبسش از سادات بد دو صد نفر

Ҷумларо аз қидўбнд озод кард

جمله را از قیدوبند آزاد کرد

Хотири ғамгинашонро шод кард

خاطر غمگینشان را شاد کرد

Хавфи он рӯи дилаши рокрдаҳи об

خوف آن رو دلش راکرده آب

Ва ин амал аз бим шуд на савоб

و این عمل از بیم شد نه ثواب

Чун ъздолдўлаҳ омад ҳукмрон

چون عضدالدوله آمد حکمران

зи он банно на ном монад венаи нишон

ز آن بنا نه نام ماند ونه نشان

Он банноро сар ба сар вайрон намӯд

آن بنا را سر به سر ویران نمود

Хозин аз амраши хзоӣнро гушӯд

خازن از امرش خزائن را گشود

Аз паии таъмири онҷо бе шимур

از پی تعمیر آنجا بی شمر

Рехти ҳаии сими визр ва дар вгҳр

ریخت هی سیم وزر و در وگهر

Ҳар куҷои меъмори вбноӣӣ ки буд

هر کجا معمار وبنائی که بود

Гуфт онҳоро биовараданд зуд

گفت آنها را بیاوردند زود

Пас равоқи всҳн воиўон сохтанд

پس رواق وصحن وایوان ساختند

Боргоҳу қубба он сохтанд

بارگاه و قبه آن ساختند

Аз ъздолдўлаҳи ин осор монад

از عضدالدوله این آثار ماند

Рахши тоъатро з ҳар кас пеш ронад

رخش طاعت را ز هر کس پیش راند

ё алии ман ҳам з пай дорам аду

یا علی من هم ز پی دارم عدو

Мрмро ҳам вораҳон аз чанг ӯ

مرمرا هم وارهان از چنگ او

Низ бар дил ҳаст захмии ҳам маро

نیز بر دل هست زخمی هم مرا

Ҳам буна бар захми дили марҳами маро

هم بنه بر زخم دل مرهم مرا

Даҳ блндоқболи роҳам эй амир

ده بلنداقبال راهم ای امیر

Аз ғами озодӣ чу он оҳӯу шер

از غم آزادی چو آن آهو و شیر