Агар дилбарӣ ҳаст срўмн аст

اگر دلبری هست سرومن است

Ки бо ман шаби врўз дар гулшан аст

که با من شب وروز در گلشن است

Надорад ба ҷузи ман назари сӯии кас

ندارد به جز من نظر سوی کس

намегардад аз ман ҷудои як нафас

نمی گردد از من جدا یک نفس

Шаб врўз бинишаста дар пеши ман

شب وروز بنشسته در پیش من

Буд соли вмаҳи марҳами риши ман

بود سال ومه مرهم ریش من

Ба як ҷо гирифтааст ҷо аз виқор

به یک جا گرفته است جا از وقار

Нагардад хазон чун рўднўбҳор

نگردد خزان چون رودنوبهار

На беруни рўдгаҳи зи гулзорҳо

نه بیرون رودگه ز گلزارها

На гоҳе равад сӯии бозорҳо

نه گاهی رود سوی بازارها

Чаҳ фасли хазони вчаҳи фасли баҳор

چه فصل خزان وچه فصل بهار

Гирифтааст дрсҳни гулшани қарор

گرفته است درصحن گلشن قرار

Нарафтааст гоҳе зи гулшани бурун

نرفته است گاهی ز گلشن برون

Дилам ронкрдаҳаст як лаҳзаи хӯн

دلم رانکرده است یک لحظه خون

Вафодорӣ ар ҳаст сарваст вбс

وفاداری ار هست سرو است وبس

Ба васлаши ндордксии дастрас

به وصلش نداردکسی دسترس

Чу гули дилбарӣ бевафо нест ӯ

چو گل دلبری بی وفا نیست او

Агар мункирии дордоўкисти гӯ

اگر منکری دارداوکیست گو

Маи всоли сарсабзи вхрм буд

مه وسال سرسبز وخرم بود

Ки аз аўдлми холии азғм буд

که از اودلم خالی ازغم بود

Ҷаҳон то буд хуррами вшоди бод

جهان تا بود خرم وشاد باد

зи қайди ғами даҳри озоди бод

ز قید غم دهر آزاد باد