Чу бишунид аз фохтаи ин сухан

چو بشنید از فاخته این سخن

Сияҳи гашт дар чашми булбули чаман

سیه گشت در چشم بلبل چمن

ШдошФтаҳи аҳволи вбшкстаҳи бол

شدآشفته احوال وبشکسته بال

Бргл шуд вагуфт бо сдмлол

برگل شد وگفت با صدملال

Ки эй нозанини чеҳри нозуки бадан

که ای نازنین چهر نازک بدن

Чаро гаштае ин чунин нанги ман

چرا گشته ای این چنین ننگ من

Чаро бевафое чаро ҳарзаи гирд

چرا بی وفایی چرا هرزه گرد

зи дасти тӯдорами дилии пари зи дард

ز دست تودارم دلی پر ز درد

Диламро зи ғами ғарқ хӯн карда Эй

دلم را ز غم غرق خون کرده ای

Марои мубталоӣ ҷунун карда Эй

مرا مبتلای جنون کرده ای

Ндонӣ чаҳ гуяд зи тўФохтаҳ

ندانی چه گوید ز توفاخته

Дар оташи маро аз ғам андохта

در آتش مرا از غم انداخته

Дилам шуд зи гуфтор ӯ бскаҳи риш

دلم شد ز گفتار او بسکه ریش

Шудам розӣ аз дард бар марги хеш

شدم راضی از درد بر مرگ خویش

Чу беруни зи саҳни гулистон рӯй

چو بیرون ز صحن گلستان روی

Шунидам ки дар базми мисатон рӯй

شنیدم که در بزم مستان روی

Яке бўсдти вони дигари бўидт

یکی بوسدت وآن دیگر بویدت

Кас ар бади бгўиднёиди бадат

کس ار بد بگویدنیاید بدت

Чу покизаи рўпоки доман буд

چو پاکیزه روپاک دامن بود

Бдўчшми ушшоқи равшан буд

بدوچشم عشاق روشن بود

Шавадгар ки ҳар ҷоӣии вҳрзаҳи гирд

شود گر که هر جائی وهرزه گرد

Дамодам кашад ошиқашро зи дард

دمادم کشد عاشقش را ز درد