Чўбшниди булбули згли ин сухан

چوبشنید بلبل زگل این سخن

Тўгўӣӣ ки рӯҳаш бурун шуд зтн

توگوئی که روحش برون شد زتن

Басӣ шуд пушаймони зи гуфтори хеш

بسی شد پشیمان ز گفتار خویش

Хаҷали гашти биҳди зи рафтори хеш

خجل گشت بیحد ز رفتار خویش

Ҳаме гуфт эй вои барҳоли ман

همی گفت ای وای برحال من

Нсўздчрои бахти воқболи ман

نسوزدچرا بخت واقبال من

Кунам гуфтугӯ аз чаҳ бо фохта

کنم گفتگو از چه با فاخته

Ба ман дӯст бошад куҷои фохта

به من دوست باشد کجا فاخته

Ба ман ҳамдами вмҳрм роз шуд

به من همدم ومحرم راز شد

Аҷаб душманӣ кард вғмоз шуд

عجب دشمنی کرد وغماز شد

Бузади теша аз кӣна бар реша ам

بزد تیشه از کینه بر ریشه ام

Зҷо канда шуд решаи зон теша ам

زجا کنده شد ریشه زآن تیشه ام

Кабобам намӯд ӯ ки гардад кабоб

کبابم نمود او که گردد کباب

Насибаш нагардад дамии фатҳи боб

نصیبش نگردد دمی فتح باب

Шавад ё раби оташ ба ҷони фохта

شود یا رب آتش به جان فاخته

Ки оташ ба ҷон ман андохта

که آتش به جان من انداخته

Ба ман хасмии он сангдил карда аст

به من خصمی آن سنگدل کرده است

Ки гулро змни танг дил карда аст

که گل را زمن تنگ دل کرده است

Набояд ба ҳарф касе гӯш дод

نباید به حرف کسی گوش داد

Ки пандӣаст зи устоди некӯниҳод

که پندی است ز استاد نیکونهاد

Набояд ба даст ҳама дод даст

نباید به دست همه داد دست

Ки ҳамсӯрати одам Иблис ҳаст

که همصورت آدم ابلیس هست