зи гули булбули ин бевФоӣӣ чу дид

ز گل بلبل این بی وفائی چو دید

Бирафт аз бар гул ба кунҷии хазид

برفت از بر گل به کنجی خزید

Кашид азҷгри нолаҳои ҳазин

کشید ازجگر ناله های حزین

Ки бечораи ошиқ буд кораши ин

که بیچاره عاشق بود کارش این

зи оҳи вФғон оташӣ барфурӯхт

ز آه وفغان آتشی برفروخت

Ки аз шуълааш сангро дил бсухт

که از شعله اش سنگ را دل بسوخت

БиФтод чун моҳии давр аз об

بیفتاد چون ماهی دور از آب

Ба ҳолаши дил мурғҳо шуд кабоб

به حالش دل مرغها شد کباب

Наваи токи бинти алънб аз қадим

نوه تاک بنت العنب از قدیم

Ба гул буд чун хеш ва ӯро надим

به گل بود چون خویش و او را ندیم

Ба булбул бигуфт аз срмҳри ток

به بلبل بگفت از سرمهر تاک

Ки эй булбули азнолаҳи гаштии ҳалок

که ای بلبل ازناله گشتی هلاک

Чаҳ рӯ дода каз дили фиғон май кашӣ

چه رو داده کز دل فغان می کشی

Чунин нола аз сӯзи ҷон май кашӣ

چنین ناله از سوز جان می کشی

Гули имрӯз дар гулистони омада

گل امروز در گلستان آمده

Туро дар тани мурдаи ҷони омада

تو را در تن مرده جان آمده

Буд рӯзи шодӣу айшу нишот

بود روز شادی و عیش و نشاط

Макун нола бархез бар чини бисот

مکن ناله برخیز بر چین بساط

Макаши ин қадар аз дили вҷони хурӯш

مکش این قدر از دل وجان خروش

Бирав дар бар гул ба ъушрат бакӯш

برو در بر گل به عشرت بکوش

Бикун шукр то неъмат афзӯн шавад

بکن شکر تا نعمت افزون شود

Вагар на зи дасти ту берун шавад

وگر نه ز دست تو بیرون شود